Ja ik leef nog!

02 aug. 2009

🇧🇬 vanuit Bulgarije

Excuus. Tijdje niks van me laten horen, maar het laat zich hopelijk al raden; Ik heb het gigadruk en ja ik vind het nog steeds geweldig. Ik heb ,al zeg ik het zelf, de mooiste baan van de wereld. Jammer dat het zover van huis is en niet een goed betaalde baan is. Dat is geen aanval op mijn werkgever, dat is bij alle reisorganisaties! Als dit allemaal niet het geval was geweest zou ik dit zeker een aantal jaren volhouden, maar helaas.

Ik heb dan ook met pijn in het hart een moeilijke beslissing genomen door aan te geven bij mijn baas dat ik geen winterseizoen ga draaien. Al een aardige tijd geleden kreeg ik te horen dat ik zo naar Frankrijk mocht om daar in de winter hetzelfde werk te doen. Ze zijn dik tevreden over mij en ik voel mij vereerd, maar ik ga niet alles opgeven in het eigen kikkerlandje. Ik weet wel dat, als ik voor volgend zomerseizoen in Nederland nog niet een mooie baan heb gevonden, ik zo weer open sta voor weer een avontuur in het buitenland en dan het liefst weer terug ga naar Bulgarije. Een volledig seizoen draaien zonder de troep op te ruimen van mijn voorganger lijkt me wel wat.

Maar eerst nog zo'n 7,5 week hier werken. Yep ik ben over de helft en naar verwachting krijg ik het nog een week of 3 heel druk. Daarna gaan we alweer afbouwen. De Beachmasters (die inmiddels versterkt zijn met een 7^e collega: Siebert) gaan dan een voor een naar huis. Kevin en Karlijn, de twee die hier het langste zijn samen met mij, zullen de tent afsluiten voor Beachmasters. De laatste 3 weken zit ik dan in mijn uppie. Het merendeel van de bekenden, buiten het eigen team hier, zijn dan ook al vertrokken. Dus dat gaat raar worden. In mijn eentje naar het vliegveld gasten ophalen en uitzwaaien (ook de laatste Beachmastersgasten), veel alleen eten, alles opruimen en dan 24 september zelf terug als het goed is. Zover is het natuurlijk nog niet.

Er staan voor mijn vertrek nog een aantal mooie dingen op de agenda. Over 3 weken ga ik met collega Lonneke naar de oude Bulgaarse hoofdstad Veliko Tarnovo en een kloostertocht doen (dat is samen een excursie). In mijn vorige verslag gaf ik al aan dat ik daar heen wilde en dat gaat nu eindelijk gebeuren als het goed is. Ik ga met Karlijn naar Istanbul. Ik hoop dat Kevin er nog is dan, dan kan hij op de toko letten, hij is al in Istanbul geweest en vindt het prima als wij gaan. Of het mij lukt om naar Sofia te gaan valt nog te bezien vrees ik. Ik zou graag willen, maar het moet wel kunnen qua werk. Dan nog naar de plaatsen Shumen en Madara (zoek maar op Google!) en ik wil hier duiken en dan heb ik alle excursies gedaan die ik wilde doen. Ook hebben we afgesproken om met het hele team aan het eind van het seizoen naar een aquapark te gaan. Fijn als een stel kleine kinderen van de mooiste en hoogste glijbanen af. Ik vind het prima uiteraard, maar ik moet nog maar zien of het echt gaat gebeuren. Laten we zeggen dat er hier en daar wat onvrede heerst onder de collega's. Zover ik weet heeft niemand problemen met mij, maar het is wel jammer voor de sfeer! Vanavond (zondag 2 augustus) hebben we wel een leuk uitje. DJ Tiësto komt dan draaien op Cacaubeach, even verderop bij mij. Maandag gaat mijn wekker weer gewoon om half 8, maar ik heb het er voor over. Ik vind het geen goede DJ, wel een goede producer, maar toch heb ik wel zin in een strandfeestje! We zullen zien. Ik hoop echter wel dat het droog is, want hoewel de temperaturen goed zijn, is het de laatste tijd geen Sunny Beach hier. Ze mogen het van mij Cloudy of zelfs Rainy Beach noemen.

Tijd terug ben ik nog wel flink uit mijn dak gegaan. Kennen jullie deze nog nog nog......SASH, ja die van Ecuador enzo......Dat was even ouderwets gaan met die banaan! Verder nog een bezoekje gebracht aan ene Cascada. Ik kende die hele muts niet, maar toen ik daar was had ik bij elk nummer wel zoiets van ach....is dit nummer ook van jou. Let wel.....deze bezoekjes waren ruim een maand geleden. Helaas heb ik optredens van Basshunter en onze eigen Venga Boys moeten missen (ik wist geeneens dat ze weer bij elkaar waren). Want ik was in die periode flink ziek. Zo ziek dat 'IK' naar de dokter ben gegaan. Ik heb het al niet zo op doktoren en al helemaal niet in het buitenland. Ik hoor continu om mij heen dat men naar de dokter gaat, halve minuut binnen is en met een antibioticapakketje onder de arm naar huis gaat. Lekker makkelijk. Nou mijn bezoekje duurde iets langer. Ik ben op z'n Engels een 'REP' en krijgen toch een andere voorkeursbehandeling, sowieso gratis en voor niks. Wij bezorgen namelijk hun klanten! Even temperatuurtje bij me opgenomen enzo, maar het resultaat was hetzelfde. Met een pakketje antibiotica onder de arm en een ouderwetse levertraandrank liep ik naar buiten. Ik moet alleen wel bekennen, het hielp al snel! Dok bedankt! Een nadeel van ziek zijn hier, het werk gaat door, dus hoewel ik een beste griep had, werkte ik wel elke dag zo'n 10 á 12 uur. Toch zeker 3 uur minder werk dan normaal per dag, want hey ik moest wel uitrusten natuurlijk!

Ja de uren maak ik hier wel, ik gok zo rond de 100 per week tegenwoordig. Ik las laatst in een verhaal van concullega Patje van Thomas Cook op Kreta (de man die mij deze baan bij Ferio tipte) dat er ook nog iets bestaat als vrije tijd. Man oh man, ik wist niet wat ik las. Ik heb ook wel vrije tijd, maar daar mot ik wel mijn slaapuren voor inruilen. Maar ik ga niet klagen hoor, als gezegd, ik heb naar eigen zeggen een droombaan. Geen dag is hetzelfde en op de manier werken zoals ik hier doe voelt heel anders dan 36-40 uur achter een bureau. Mijn fiets is nog steeds mijn grootste vriend en het contact met de gast wordt alsmaar beter en leuker. Mijn tussentijdse beoordeling van de gasten staat nu op een 8,0. Elke gast krijgt de mogelijkheid om een enquête in te vullen bij thuiskomst. Oké mijn ouwe heer zou zeggen: GEEN 10???????? Nee pa, maar ik ben hier blij mee uiteraard!

Heb ik nog andere leuke dingen gedaan? Jazeker! Ik ben een aantal weken geleden eindelijk op zee geweest. In eerste instantie vanaf het strand, want ik heb vorige maand welgeteld 2 uur op het strand gelegen en kan in ieder geval zeggen dat ik gezwommen heb in de Zwarte Zee, die overigens heel blauw is. Maar ik ben ook echt op zee geweest. De Catamaran Cruise kan ik ook afstrepen van de dingen die ik gedaan wil hebben hier. Het was in een woord prachtig. Helaas was het wel bewolkt, maar die dikke 4 uur op die boot moest ik al mijn werk neerleggen en dat was wel even goed. Halverwege gingen we aan anker en konden we gebruik maken van snorkels en duikbrillen om daar de onderwaternatuur te bewonderen. Een nadeel....er zaten gasten van mij op dezelfde boot. Was heel gezellig met ze, maar op het moment van de duik kon ik niet meegenieten. Door dat inkt op mijn lijf ben ik nou eenmaal niet meer representatief als ik mijn Feriopakje uit doe. Jammer, maar niks aan te doen! Tijdens de boottocht werd er door de kapitein nog wel geroepen: Dolfijnen voor de boot.....op z'n Engels dan he...., maar ik heb geen dolfijn gezien helaas. Het mocht de pret verder niet drukken, ik heb een aantal uren letterlijk alles laten varen en ik voelde mij als herboren toen ik aan wal ging. Ook ga ik steeds vaker even naar het schiereiland Nessebar, een paar kilometer van hier. Even weg uit de drukte van Sunny Beach en je kan daar heerlijk eten en is nog goedkoper dan in Sunny Beach.

Heb ik verder nog nieuwtjes? Ja! Ik ben weer oom. De teller staat nu op 4 meiden en 2 jongens, want Nora is geboren. Helaas zie ik haar pas over dik anderhalve maand. Bij deze even een pakkerd aan alle 6 de kids! Even speciaal aan Senna: Succes meid op je nieuwe school!

Iets heel anders, ik ga de komende tijd even een nieuwe klerenkast aanschaffen, of liever gezegd de inhoud ervan. Ik ben alvast begonnen met wat nieuwe Basketballkleding. € 40 voor in totaal 2 jerseys en 2 shorts. Niet de officiële pakkies, maar ziet er echt top uit. Voor mijn B.Ballhomies: De jerseys zijn van Wade (de rode Heat) en Iverson (de blauwe Pistons)......sorry Roy.

Ik zeg geen geld dus! De woorden 'Special Price for me?' werken prima hier. En het feit dat ik altijd in werkkleren rondloop en de verkoper er op wijs dat ik mijn gasten wel doorstuur naar die winkel helpen uiteraard mee. Het is hier allemaal bespottelijk goedkoop, dus ik ga bij wijze van even opzoek naar een 2^e koffer voor de terugweg. Het levensonderhoud hier wordt steeds goedkoper voor me. Het is al goedkoop eten hier, maar ik betaal nooit meer dan de helft van de eigenlijke kosten en het gebeurt steeds vaker dat ik helemaal niks hoef te betalen.

Nog even mijn voorspelling. Jol brengt eindelijk de schaal weer in Amsterdam, maar het zal spannend worden tussen Eindhoven en Amsterdam. Az moet strijden voor plek 3, maar ik schat Twente en F'noord zelfs sterker in. Suarez uiteraard topscorer!

Nou ik ga maar weer eens kappen. Jullie zijn weer even bij. Fijne zomerweken allemaal en tot horens.

Vsietsjko naj-choebawo

18 reacties | Reageer

1 down, 3 to go

26 jun. 2009

vanuit

Maand 1 zit er alweer op en ik mag er nog maar 3. Voor ik het weet kan ik weer naar huis. Nou nee hoor, de gekte gaat nu zo'n beetje beginnen. En ik heb er zin in.

Dat brengt mij meteen even op alle steunbetuigingen die ik vanuit Nederland krijg. Bedankt, maar waarom? Het gaat helemaal niet slecht, integendeel. In mijn eerste verhaal dat ik hier zat had ik het over mijn buikstreek die op hol was geslagen en miste ik mijn meisie. Redelijk normaal naar mijn idee, maar verder geen klachten hoor.

Wat wil je dan ook. Ik heb de hele dag prachtig weer, ruik, hoor en zie elke dag de straalblauwe Zwarte Zee, ik mag elke dag mensen de stuipen op het lijf brengen

als ik langs ze heen sjees op de boulevard met mijn goede vriend, de fiets. Heerlijk om een Nederlander te zijn en te kunnen fietsen! Kunnen andere nationaliteiten nog wat van leren kan ik je stellen..... Tijdens het werk verbeter ik dus direct mijn conditie en ben ik zichtbaar aan de afvalrace begonnen (mocht ook wel......jammer he, ik ben jullie reacties voor

). Verder werk ik nooit op een vaste plek, ga (bijna) elke avond uit eten, dus er wordt altijd voor mij gekookt en het kost me haast niks en soms echt niks. Mijn was wordt gedaan (oké dat is altijd voor me gedaan, maar toch), mijn huis wordt dagelijks schoongemaakt, mijn bed opgemaakt, elke dag schone handdoeken en als ik mijn kleren voor de 10duizendste keer weer eens niet heb opgeruimd ligt het opgevouwen voor me klaar (ondergoed ruim ik wel op.....). Ik heb een immens dakterras, dus noem mijn plekkie maar een Penthouse met een uitzicht over het hele dorp. De Bulgaren zijn vriendelijk en tja de meeste mensen op straat zijn vrolijk, want ze hebben vakantie. Mijn naaste collega's van Beachmasters zijn allemaal oké (het team van 6 is eindelijk compleet sinds afgelopen dinsdag), mijn collega's vanuit Nederland zijn top als ik ze nodig heb. Ik zie vreselijk veel van het land, waarvan ik nooit verwacht had dat het zo enorm mooi is!!!!!! Oké ik werk 7 dagen in de week en dan pak en beet 12 tot 15 uur per dag en ben het begrip weekend al vergeten, maar hey ik doe werk wat mij ligt en wat ik echt leuk vind. Ik leer zoveel nieuwe mensen kennen, ik werk aan mijn Engels en Duits....Of mijn Engels beter wordt kan ik niet zo zeggen, aangezien ik gewoon lekker meedoe met het hakkelende Bulgaarse Engels

. En het allerbelangrijkste voor mezelf, ik werk voor mensen en zie direct resultaat en ben in zekere zin eigen baas. Zijn jullie al jaloers? Dus ja ik ben zeker kapot na een gemiddelde werkdag, maar zo voldaan! Ik doe eindelijk weer iets nuttigs voor mijn eigen gevoel, sorry Achmea. Mijn moppie thuis heeft het zwaarder met het afsluiten en opruimen van ons huisje en de verhuizing. Zet ‘m op schat, ik denk aan je en ben een trotse vriend! En ziek de buurvrouw nog maar even flink. Over 3 maanden ga ik haar het leven wel even zuur maken als ik terugkom. Hopelijk leest ze deze blog ook.....dan weet je het alvast herrieschopper

!

Maar zoals ik al begon, de gekte gaat beginnen. Ik heb nu mijn derde groep gasten deze week en ik merk dat ik er handiger in word. In het begin is het even zoeken hoe ik me moet gedragen.....nou eigenlijk heel simpel........als Jeffrey, dat werkt wel het beste. Het aantal gasten is nu nog niet enorm, maar vanaf volgende week dinsdagavond landen er twee kisten.....jargontaal voor vliegtuig...... tegelijk. En beide kisten zijn als het goed is vrijwel gevuld met Beachmasters en mijn eigen Feriogasten. Dus we kunnen onze borst natmaken. Dan donderdag weer een aankomst en over enkele weken op de woensdag ook nog 2 vluchten erbij en dat voor 2 maanden lang......tja en nu hebben we er steeds maar 1 op dinsdagavond. Dus vanaf dinsdag gaan we knallen. En ik ben er zo klaar voor! De afgelopen weken stonden echt in het teken van herstel. Al het materiaal van vorig seizoen heb ik rechtstreeks in de prullenbak gegooid en alles dus naar eigen stijl en uiteraard huisstijl van mijn werkgever gemaakt. Maar ik ben blij dat ik alleen nog wat materiaal moet uitprinten en rondbrengen en dat ik me zometeen kan focussen op mijn gasten van mens tot mens, in plaats van papier tot mens. Dat is toch mijn primaire taak. Afgelopen dinsdag bij het vertrek toch wel een prachtig compliment gehad: Jeffrey bedankt voor de goeie zorgen en ik moet zeggen we hebben nog nooit zo'n servicegerichte reisleider gehad......kijk daar doe je het voor! Nu hoop ik alleen niet dat het hun eerste buitenlandse reis was......

Helaas ben ik nog niet op de cruise-excursie geweest, dus Flipper moet nog even wachten op me. Wel ben ik op Jeep- Safari geweest, ik moet eerlijk zeggen ik had er een zwaar hoofd in, maar wat een topdag was dat. Voor het eerst wel op excursie geweest met bekenden! Collega's Kevin en Lotte 'moesten' ook. Dat maakt zo'n dag toch een stuk leuker. Scheuren door het prachtige ongerepte binnenland met enorme bergen. De chauffeurs zijn echt gestoord en uiteraard zaten wij in de jeep met de allergrootste mafkees van het stel.....Zo een die stil gaat staan in een kleine poel........en dan ben je de voorste jeep........Laten we zeggen dat ik na 4 voorbij gierende jeeps geen droog stukje huid meer had........En echt een maand lang superzonnig weer hé......maar toen even niet! Verdulleme wat had ik het koud. Maar wel enorm gelachen. Onze leipo achter het stuur had zijn waterpistooltje ook bij zich....lol dat hij had zeg! Veel tussenstops ook, onder andere bij een kerkje van 1 bij 2 meter in the middle of nowhere en een brandy (Raki) brouwerij. Maar ik moet zeggen dat ik uiteindelijk wel heel blij was dat ik 'thuis' onder de douche stond!

Ik ga mijn grote Bulgaarse vriend Kamen nog even vragen of ik naar Veliko Tarnovo mag. De oude hoofdstad van Bulgarije. Dat trekt me wel en uiteraard die cruise! Maar ja.....moet ik wel een gaatje hebben qua tijd. Komt vast wel goed. In het naseizoen hoop ik nog naar Istanbul te gaan en als het even kan ook naar Sofia en Plovdiv! Ik wil zoveel mogelijk zien van het land waar ik toch in korte tijd verliefd op ben geworden.

Met collega's Karlijn en Lotte en mijn Fiat Punto ook een dagje naar regiohoofdstad Burgas geweest. Ik moet zeggen de Bulgaarse rijstijl gaat me goed af. We gingen naar een enorme hal waar je van alles kon kopen. En in dit geval allemaal administratieve spulletjes, maarrrrrrr naast deze hal stond dus een megawarenhuis die in Parijs niet zou misstaan. Nieuwste van het nieuwste. Op z'n Bertje Vis' gezegd: je verwacht ‘t niet. Dus tja dan strijk je als man over je hart en laat de dames even een uurtje vrij rondlopen......zonder gekheid ik vond het zelf ook top. Ik heb meteen even de beste Spalding buiten- basketballbal gekocht voor 20 euro. En een paar dagen later stond ik, met Bulgaarse collega Nicolay die in competitieverband basketballt en Kevin met zijn semi- gebroken enkel, even een half uurtje een balletje te schieten. Het veld was een compleet slachtveld van kiezels, scheuren en hobbels.....ik heb dan ook sindsdien gewoon ouderwets last van mijn linkerknie. Nog meer fietsen dus om aan te sterken......Maar het voelde wel even goed. Nicolay is alleen wel wat te goed......Zijn broer is ook nog eens international, dus tja er zit iets in de genen denk ik. We gaan in augustus naar de plaats Yambol om een wedstrijd van zijn broer te kijken. Lijkt me lachen!

Vannacht door mijn meisie gebeld over de dood van toch een van mijn grootste muziekidolen. Ik kan het nog steeds niet geloven. RIP MJ

......ik moest het even kwijt.

Dus lieve kijkbuiskinderen en volgers van mijn site het gaat prima hier. Ik ga de mouwen opstropen. Highseason gaat hier beginnen en Sunny Beach verlangt naar de Nederlanders. Je voelt het echt, de vloer trilt er bijna van en een invasie wordt ook echt verwacht. De Denen zijn in overtal, maar geven geen geld uit. De Engelsen drinken alleen locaal bier wat niks kost en worden irritant. De Russen komen het hotel niet uit en de Duitsers zijn in ondertal, dus men kijkt echt uit naar de gulle en feestende Nederlanders. Ik ook! Ciao

10 reacties | Reageer

Erg lange Update: We zijn begonnen

26 jun. 2009

🇧🇬 vanuit Bulgarije

Wat een maffe dagen. Ik heb het gevoel dat ik geen reet heb uitgevoerd, maar toch heb ik nauwelijks tijd voor mezelf.

Allereerst ontzettend bedankt voor alle reacties die ik tot nu toe heb ontvangen. Dat ik geen antwoord stuur is niks persoonlijks uiteraard. Gewoon enorm druk en ik heb geen internet op de hotelkamer. Dit kan wel, maar kost mij 6 Leva per uur. Dat is iets van 3 euro. Kortom even de nodige vriendjespolitiek voeren om het wel gratis te krijgen, maar dit zal lastig worden. Verder is er hier zoveel wel te regelen. Maar laat ik het eerst beperken tot de beleving van mijn eerste dagen.

Maandagochtend half 5 stonden we (Elisabeth en ik) op en vanaf dat moment is een van de raarste dagen uit mijn leven begonnen. Na ons afscheid, kocht ik uiteraard een verkeerd treinkaartje, maar de lieve conducteur zag het door de vingers en maakte aantekeningen op het kaartje voor zijn collega's. Eenmaal aangekomen op een schiphol dat ik niet herkende (ik was 14 toen ik voor het laatst had gevolgen), vond ik al snel mijn reismaatje Kevin van Beachmasters. Prima gozer van 23 jaar. Hij heeft 1 groot nadeel......hij heeft zijn poot in het gips. Breuk in de enkel, paar dagen voor vertrek. Hij probeert al vanaf zijn aankomst loopgips te krijgen en ontvangt dat nu eindelijk vandaag als het goed is. Dan hebben we beide wat bewegingsvrijheid aangezien ik toch veel met hem optrek in deze ontdekkingsdagen.

Vlucht naar Sofia was prima zoals ik al eerder had vermeld. Ik zat ter hoogte van de vleugel bij het raam. Prachtig weer erbij dus perfect. Eenmaal op vliegveld Sofia moesten we 7 uur wachten. Het lag te ver buiten Sofia zelf dit vliegveld, dus we waren genoodzaakt tot wachten. BORING en slopend!

En toen de 2^e vlucht om 21:00 uur (voor jullie is dat 20:00) in het pikkendonker in een propellervliegtuigje op hoogte van de propeller........dat is allesbehalve grappig. Een uur vliegen in een hels-kabaal in een stuk blik uit een tijd dat blik nog geeneens bestond en dan van die messen die dreigend bijna jouw stukje vliegtuig insnijden

.

Aangekomen op Bourgas werden we opgehaald door Kamen, een echte grote Bulgaar die ervan houdt om 150 te rijden op een weg waar je 80 mag en geen straatverlichting. Een paar dagen later kan ik zeggen dat iedereen zo rijdt hier. Nederland is heilig vanaf nu voor mij als het op wegmisbruik aankomt. En ik moet zelf ook de weg op zometeen in mijn fiat punto......

Kamen is een plaatselijke collega en verder echt een toffe gast. Hij heeft nog wat collega's op kantoor, allemaal prima. We konden direct aan de wodka cola, in die volgorde dan ook. Daarna direct door naar allerlei kroegen om te netwerken.....en om kachel te worden, althans zo voelde het wel vaak, maar ik was vooral moe. De 24 uursgrens was die dag ruim overschreden uiteindelijk.

De eerste volle dag heb ik wat rondgefietst met Kevin (dat is het enige dat hij kan om zich voort te bewegen naast hinkelen), maar vooral energie bijgetankt. Ik was kapot! Die avond nog wel weer wat genetwerkt in de bars en disco's aan de andere kant van Sunny Beach, maar ditmaal geen druppel alcohol voor mij! Ben ook geen 30 meer.

Details tussendoor, zei ik eerst dat mijn terras 5 bij 3 was. Nou Jeffrey......het is dik 10 meter lang. En nog een detail, ik heb in deze dagen meer gefietst dan de afgelopen 5 jaar bij elkaar. Jeffrey is eindelijk weer sportief! Mijn kapotte knie voelt ook steeds beter.

Op woensdag voor het eerst wat nuttigs gedaan. Een goede rondleiding van Bulgaarse collega Nikki langs alle hotels en alvast de nodige administratie in orde gemaakt. 's Avonds CL-finale gekeken. 10 minuten smullen van ManU, maar daarna.....geen schijn van kans. Barca is terecht de beste! Daarna weeeeeer het nachtleven in. Maar ben wel eerder afgetaaid.

Let wel drank is vrijwel overal gratis voor mij. Alleen bier en water moet je voor betalen. Een water kost hier 2 leva en een bier 8 (deel door 2 voor euro). Een cola wodka 1,5 Leva, maar zelfs dat betaal ik niet. Eten is bijna gratis. Hoofdgerecht, 2 drankjes en een mok (nescafe) koffie kost 10 leva, maar mijn doel is om zelfs dat niet te betalen binnenkort.

Verder is Sunny Beach erg schoon, de mensen zijn vriendelijk, het strand ziet er goed uit, staat het hier vol met immense hotels en is het weer tiptop (op wat bewolking vandaag na) (sorry.....ik weet van het noodweer bij jullie). Tot nu toe kan ik het iedereen aanraden om hierheen te komen als je van strandvakanties houdt.

Gister oogt overigens wel wat nuttiger. Ik heb samen met mijn baas Nicole (die is hier tot morgen) een gesprek gevoerd met een kroegbaas die half Sunny Beach regeert. Laat ik zeggen dat je hem te vriend moet houden, verder niks om ongerust over te maken. Verder ben ik bezig met de vluchtschema's tegenover mijn eigen agenda te zetten (niet grappig.....tamelijk veel nachtvluchten). 's Avonds dacht ik naar een presentatie van een nieuwe excursie te gaan. Bleek een Balkanavond te zijn in een groot Grieks restaurant aan het strand. Prima entertainment en ontzettend goed eten. Nadeel was dat ik al gedineerd had omdat ik niet wist dat we er gingen eten. Tweemaal diner en een pijnlijke buik tot gevolg (na een nacht slapen nog steeds).Communiceren met de Bulgaren gaat dan ook wat moeizaam. Ikzelf ga ook een Bulgaarse manier van Engels spreken. Schaamtelijk als je ineens tegenover een Engelsman staat en realiseert wat voor onzin je uitkraamt

.

Daarna weer een openingvan een bar (Heineken House) en een hele leuke disco, waar ik heen moest om lichtelijk moedwillig vriendjes te maken. Op 5 juni gaan de volgenden pas open, dus ik heb tijd om uit te rusten als het goed is zometeen. Kortom lieve mensen, ik ben geen reisleider deze dagen, maar gewoon een vertegenwoordiger. Een vertegenwoordiger met een stapel vol VIP-kaarten in de pocket.

Vandaag hoop ik op loopgips voor Kevin, dan gaan we zelf de hotels af voor controles. Vanavond is Nicole voor het laatst en gaan we met z'n 3-en de hort op. Voor het eerst gewoon voor de fun alleen er op uit 's avonds.

Dit was een tamelijk lang verhaal, maar ik verwacht dan ook wat minder tijd te hebben de komende tijd om details over te brengen. Tot horens

Your Destination Manager (zo mag ik mijzelf noemen van de baas

)

2 reacties | Reageer

Ik mag nu toch wel zeggen: Ik ben reisleider

12 jun. 2009

🇧🇬 vanuit Bulgarije

Na ploeteren om alles goed voorbereid te hebben is het nu dan toch echt begonnen. De eerste gasten zijn binnen en I love it.

Maar als gezegd een flinke dosis voorbereiding ging er aan vooraf. Opzich had ik ruim de tijd om alles klaar te hebben voor de aankomst van mijn eerste gasten. Tot de dag (1 juni) dat mijn grote Bulgaarse collega Kamen (spreek uit als Kammén) tegen mij zei: Jeffrey you go to Nessebar-excursion now. Wat nu???? Ja als Kamen, de oud legerofficieer het zegt is het nu. Nou Dobre (Oké in het Bulgaars) dan maar. Maaaaaarrrrrr, bij het weglopen zei mijn makker Kamen. Jeffrey tomorrow you go to Varna......nou Dobre dan maar weer. Bij een volgende poging van weglopen: Jeffrey the day after tomorrow you go to Shipka. Shipka? What the fuck is Shipka nou weer? Nou ' Dobre'dan maar weer.......And Jeffrey, then you go to Sozopol. Op dat moment heb ik mijn collega die, je raadt het niet, de excursies vanaf het kantoor hier in Sunny Beach regelt, even een halt toegeroepen. Maar dan kijkt hij je aan met zijn doorgetrokken wenkbrauwen en dat immense lijf en schudt nee. Dan krimp je wel even, tot ik realiseerde.....nee schudden is wat wij met ja knikken bedoelen en andersom. Het bleef dus bij 4 dagen excursies op rij. Hiervan hebben jullie alle foto's al van kunnen bewonderen.

Even in het kort. Dag 1 Nessebar! Leuk schiereiland nabij mijn 'thuishaven'. De oudheid is nog duidelijk terug te zien hier, maar het barst er van de kiosken en kleine souvenirwinkels. Mij iets te commercieel, maar verder wel heel mooi. Een nadeel, ik was mee met een Franse gids en groep. Ik had dus toch in de leer moeten gaan bij mijn eigen Franse docente thuis. Te laat nu. Na wat gewandel zijn we gaan eten bij een restaurant die over het water hangt. Weer een nadeel, het was een van tevoren besteld vismenu. En vis en Jeffrey is gewoon geen gelukkig huwelijk, klaar! Maar, ik moet zeggen, ik heb alles opgegeten en het was nog lekker ook allemaal. Van inktvis, tot zeebaars, van gamba's tot mosselen en nog wat vissoorten. Achteraf hoorde ik dat je ook een vleesgerecht kon bestellen.......

Dag 2 naar Varna. Mwoh.....niet echt mijn excursie. Ik ben wel in een mooi grottenstelsel geweest waarin een klooster was gemaakt (zie foto's), maar het blijkt dat de excursie naar Varna die ik verkoop helemaal niet naar dit klooster gaat. Beetje jammer! De tocht was overigens met Engelsen, dus ik begreep wel alles, alleen deze Engelsen moesten niks van me hebben. Op een lief bejaard Schots vrouwtje na. Verder hoop ik dat de Britten ondervertegenwoordigd zijn in Bulgarije deze zomer zal ik maar zeggen, schijt aan alles hebben ze. Na de grottentocht richting een dolfinarium geweest. Vreselijk! Tuurlijk leuke kunstjes, maar kom op, het bad was misschien 15 bij 10 en daarin zaten 6 dolfijnen als sardientjes in een blik. Daarna richting Varna om wat rond te wandelen cq te shoppen. Ik vond het een vieze stad, maar heb snel gezocht naar wat leuke bezienswaardigheden waardoor ik het nog wel geloofwaardig kan verkopen. Ik ga mijn gasten niet voorliegen.

Dag 3 naar Shipka met dezelfde Franse groep als twee dagen ervoor. Nooit van Shipka gehoord van tevoren, maar wat een topexcursie. Alleen de busrit er naartoe is lang (4 uur), dus verkopen is moeilijk. Je bezoekt eerst een ambachtelijk huis waar ze rozen in van alles verwerken, waaronder likeur. Niet te zuipen, maar het idee is leuk. Dan richting de Shipka- herdenkingskerk. Die is niet misselijk en doemt echt tussen al het groen van de bergen ineens uit het niks op, op kilometers afstand. De Russische architectuur druipt er vanaf. Ik hou er wel van. Daarna naar de shipkapas. Een rijk stuk historie, maar ook een spierpijnkweker. Bijna 900 treden richting het herdenkingsmonument van de slag die hier is geweest en het einde betekende van de Turkse overheersing in Bulgarije. Zeg maar een soort Waterloo, maar dan bergopwaarts. Laten we zeggen dat ik blij was dat ik al dik een week volop aan het fietsen was en ik al een tijd van mijn nicotinevrienden af ben. Daarna nog even naar Etara, een pittoresk handwerkerdorp. Jammer dat de regen met bakken uit de lucht kwam op dat moment. Ik heb tussentijds ook nog een bergbosbusrit (spreek dat eens 10 keer achter elkaar uit) gehad die zijn weerga niet kent. Schijnen ook beren, lynxen en wolven daar te leven. Helaas niet gezien.

Dag 4 (4 juni) richting Sozopol- Ropotamo. In Nederland verheugde ik me hier al op. En inderdaad. Dit was een fijne dag. Eerst in Pomorie naar een klooster geweest ter ere van Joris (die met de draak) waar volgens de legende een helende bron onderzit. Toen richting schiereiland Sozopol, een soort van Nessebar, maar dan veel idyllischer omdat hier de commercie niet heeft toegeslagen. Althans, niet zoveel. Daarna naar een natuurreservaat waar de Ropotamorivier doorheen stroomt. Prachtig gebied waarin zoet water overgaat in zoutwater. In de rivier leven veel moerasschildpadden die ik ook gezien heb. Ik moest direct aan mijn eigen ouwe schildpadje denken. Na Ropotamo nog een uur in Burgas rondgestruind, maar ook dat vind ik een vieze stad. Na Sofia en Plovdiv is Varna de 3^e stad van Bulgarije overigens en de grootste havenstad. Burgas, de hoofdstad van mijn regio is de 4^e stad van Bulgarije. Tot zover de les Aardrijkskunde.

Na 4 toch wel eenzame excursiedagen kon ik weer verder met de voorbereiding. Wat heeft die gast die hier vorig jaarmijn werk deed er een zooitje van gemaakt. Werkte alleen maar met voorgekauwd materiaal van zijn voorganger(s). Kortom alles was enorm achterhaald en gedateerd en uiterst sumier. Ik heb het wiel dus opnieuw moeten uitvinden en ook nog eens moeten maken. Ik heb 5 dagen alleen maar de binnenkant van het kantoor hier gezien. Ik begon 's ochtends rond 8 uur en kwam vaak pas na 10 uur 's avonds weer mijn hotel binnenlopen. Op administratiedag 5 had ik ook nog eens mijn eerste aankomst 's avonds laat. Kortom ik had mijn achter-de-pc-zitten-en-er-nauwelijks-achter-weg-komen-kantoorbaan bij Achmea weer terug, maar dan wel met 2 keer zoveel uren. Dit was toch de voornaamste reden dat ik wegging uit Zwolle......

De aankomst ging verder prima. Nieuwe Beachmastercollega Lotte zat ook op die vlucht en stroopte direct de mouwen op. Kevin stond buiten de gasten op te wachten en ze door te sturen naar de juiste bussen en ik en Karlijn registreerden iedereen en loodsten iedereen naar Kevin. 3 gasten kwamen niet opdagen en een kwartier voor de landing kregen we een annulering door. Maar de organisatie bleef top. Ik moet zeggen, ik was tamelijk relaxed vooraf, maar toen ik op mijn hotelkamer aankwam gierde de adrenaline wel door mijn lijf. Best een kick.

Dag daarna (woensdag) mijn welkomstpraatje gehouden voor mijn eigen gasten. Presentatie verliep eigenlijk wel goed. Redelijk wat excursies verkocht, maar niet op de telsell manier. Gewoon lekker eerlijk en dat werkt dus ook gewoon prima. Van de 36 mensen die op de presentatie aanwezig waren, gaan er 30 op excursie. Ik ben tevree. Alleen mijn planning mag wat beter. In mijn eigen hotel had ik ook nog 4 gasten zitten en daar zou ik een kort welkomstpraatje houden. Ik was daar alleen veels te laat. Balen!

Gister speciaal naar het vliegveld om de geannuleerde vlucht alsnog op te halen. Zag ik de route naar- en het vliegveld zelf ook eens bij daglicht. Na enkele hotelbezoekjes ben ik met de auto naar het dorpje Vlas gereden omdat ik daar ook gasten heb en het plaatsje niet in m 'n uppie had bestudeerd. Eigenlijk een perfecte dag. Heerlijk in mijn element, precies zoals ik de baan mij had voorgesteld. Na mijn bezoek aan St. Vlas stopte ik nog even 2 minuten bij het kantoor. Ik had voor de zoveelste keer mijn USB- stick in de PC laten zitten. Kom ik terug.....auto weg. FUCK! Nu rijden er hier door de stad de zogeheten ' Spiders' . Soort van takelwagens die je auto, met een soort van knijper die je ziet bij de kermisattracties om knuffels te scoren, optillen en meenemen. Het achterlijke was dat ik nog wel had gevraagd aan de Bulgaren hier of ik de auto wel mocht parkeren daar.....ja.....nou mooi niet, ik zal het jaschudden en het neeknikken wel weer door elkaar hebben gehaald. Schade 83 Leva, ongeveer het bedrag wat ik net had verdiend aan de verkoop van excursies. De avond was flink verziekt.

En nu zit ik een half etmaal later even relaxed op mijn hotelkamer dit te tikken voor jullie (vrijdagochtend 12-6). Het is weer een flinke lap tekst geworden, maar dat verdienen jullie ook wel. Ik krijg veel reacties en dat doet me uiteraard goed. Thanks.

Heerlijk met mijn eigen gezette bak koffie. Bulgaren kunnen gewoon geen koffie zetten, dus ik ben blij dat ik mijn eigen koffiezetapparaat heb op de kamer. Want er gaat niks boven de heuse fameuze Lacuneskoffie. De buikstreek heeft Bulgarije eindelijk getolereerd. Ik begin eindelijk een kleurtje te krijgen, hoewel ik alleen maar bruine onderarmen, onderbenen en een bruine toet krijg. Derest blijft bedekt. Even een uur bij het zwembad liggen is nog niet voorgekomen en wordt ook moeilijk, maar geeft niks. Het enige waar ik nog echt last van heb zijn de longen. Klote- airco overal. Het lijkt elke ochtend wel alsof ik een slof peuken naar binnen heb gewerkt zo hoest ik (en nee ik heb nog niet gerookt, hoewel ik het wel zwaar krijg aangezien er geen rookverbod is in dit land....). Elke keer van binnen naar buiten en andersom krijg je echt een klap in het gezicht. Het is nu al dagen +35 graden in de schaduw, echt perfect, maar wel om alleen buiten te blijven en dus geen airco op te zoeken. Geloof de weerberichten voor Bulgarije dus niet helemaal. Aan de kust is het weer prachtig. 2 halve middagen bewolkt/regenachtig en verder prachtig.

Vanaf vandaag maar even relaxed toewerken naar de aankomst van komende dinsdag. Alle hotels die ik er vanaf dinsdag bijkrijg in orde maken en als mijn gasten geen klachten hebben de komende dagen zal ik het ook eindelijk eens relatief rustig hebben, maar een echte vrije dag zit er nog niet in. Morgen mijn wekelijkse bezoekuren in de hotels. Ik ben benieuwd hoeveel mensen er langskomen. Komende week als het goed is weer een excursie doen. Wellicht de Catamaran cruise en dan is de kans dat ik dolfijnen in het wild zie zeer groot schijnt het. Ik stem voor! Ook staat er nog ergens een Jeep-Safari op de planning.

Ik heb ook al een leuk groepje mensen om me heen gebouwd, naast mijn collega's, waar ik mee optrek als ik tijd heb. Zelfs een Steenwijkse, zo klein is de wereld dus. Ik blijf er bij dat ik vakanties in een plaats als Sunny Beach/ Zonnestrand/ Slanchev Briag niet zelf meer zou uitkiezen (Zwembad, zon, zee, zuipen), maar om hier te werken is geweldig.

Tot zover! De groeten

12 reacties | Reageer

Erg lange Update: We zijn begonnen

29 mei 2009