Jeetje alweer een nieuw verhaal? Yep, want volgens mij kan ik al met jullie delen wat ik de komende tijd ga meemaken hier.

De eerste daagjes ben ik helemaal wegwijs in het dorp gemaakt door collega Aletta. Veel info wat niet altijd eenvoudig was om in 1 keer op te slaan in die grijze knobbel van me, maar inmiddels weet ik wel het broodnodige (hoop ik). De route hier is wel heel simpel. Het is niet gigagroot hier, maar toch loop ik mij een versuffing

. Valloire ligt echt in een dal. Ik heb slechts 7 verschillende accommodaties waar mijn gasten kunnen boeken. Dat is wel even wat anders dan de 49 verschillende locaties die ik de afgelopen zomer had.

1 nadeel, in Bulgarije had ik een auto en een fiets. Hier de bus en de benenwagen. En van die 7 acco 's liggen er slechts 2 in het dal. 3 tegen de berg op aan de zuidzijde van het dorp, 1 ligt op 1,5km buiten het dorp in diezelfde richting bergopwaarts (alleen te bereiken met de bus) en de accommodatie waar mijn meeste gasten zitten ligt aan de noordzijde tegen de berg op. Bergje af gaat uiteraard wel, maar bergje op.....pfffffff

. Ik was in Bulgarije 14 kilo kwijtgeraakt en ik gok dat de helft er weer aan zit inmiddels, nou....als ik terug ben in Hollandia zit ik weer op het gewicht dat ik had in september, daar twijfel ik niet aan. En het is ook wel goed om mijn gekelderde conditie weer op te poetsen. Kortom ik stoom mijzelf helemaal klaar voor de komende zomer !

Gister had ik mijn eerste eigen aankomst. Ik moet bekennen, het is weer even inkomen. Het contact met de gasten is prima, maar omdat de info nog niet helemaal in mijn koppie zit is het even zoeken hier en daar en dat wekt wel eens irritaties op bij de gast na een lange autorit. Wat een files in het zuiden van Frankrijk! Een aantal gasten van mij kwamen pas om 22:00 uur aan, dat is zo'n 8 uur later dan zou moeten. Een seizoen beginnen is makkelijker dan er in te vallen, dat is duidelijk, maar niet onoverkomelijk. Maar inmiddels heeft iedereen gewoon de skipassen en andere benodigdheden en kan ik mijn wonden likken en even bijkomen. Je kan pas leren opstaan als je gevallen bent toch?

Aletta vertrok op het moment dat ik nieuwe gasten binnenkreeg en zij nam vanzelfsprekend de vertrekkers onder haar hoede, dus dat liep heel raar: doei bedankt. En nu ben ik dus alleen. Het volgende weekend komt er een grote groep gasten verspreid over 2 dagen en de week erna mag ik 3 dagen aan de bak om gasten te verwelkomen en uit te zwaaien. En tja de andere klusjes gaan ook gewoon door.

Nog een groot contrast met Bulgarije....Ik moet zelf huishouden en koken. SHIT

. Ik ben dus even te veel verwend in Sunny Beach. Zonder gein, ik wist dat ik het daar top voor elkaar had. Zoals ik al vertelde in mijn vorige verhaal is mijn eigen stekkie wel prima verder. Ik heb een leuk huisje tot mijn beschikking wat groot zat is (groter dan afgelopen zomer) en het allerfijnst: ik werk vanuit huis. Ik hoef dus niet elke keer naar een kantoor te gaan om spul op te halen of de mail te checken. Alleen draaien ze hier geregeld de verwarming laag (lees uit) waardoor het rillen is. Soms overdag (zoals nu), maar ook 's nachts en dan is het even niet zo leuk meer om in je bedje te liggen. Want zei ik nog dat Nederland kouder was? Nou echt niet dus. Overdag is het hier meestal -10 tot -15 en 's nachts komt de -25 wel erg in de buurt. En de mensen die mij goed kennen weten dat ik aan een ding een gloeiende hekel heb: KOU. In maart schijnt het beter te worden. Hoeveel dagen is dat nog?

En heb ik al geskied? Neen. Ik sta er nu nog niet om te springen, maar ik ga het zeker wel proberen, maar dan wel pas na de voorjaarsvakantie, dan loopt het bezoekersaantal wat terug en heb ik mijn draai wel gevonden qua planning en heb ik er dus de ruimte voor. Ook zal ik eindelijk weer eens de schaatsen gaan onderbinden. Er is hier een picobello- ogende ijshockeybaan en ze verhuren ijshockeyschaatsen: BETER! Wat leuk is, mijn Bulgarijemaatje Kevin komt mogelijk langs. Hij werkt ook weer als reisleider en is binnenkort in de buurt (hij zit op een andere berg). Zou heel top zijn als hij hierheen komt.

Verder spreken de Fransen hier keurig Frans......oftewel, communiceren met die lui heeft nauwelijks nut. Een enkeling spreek Engels (en een hele enkeling heel erg goed Engels), maar dat zijn er vreselijk weinig. En wat ook minder leuk is: Het is hier allemaal gigantisch duur.

Maar zoals vandaag en gister wanneer de zon schijnt is het hier wel heel mooi allemaal in de Alpen en is het wel kicken om het een keer meegemaakt te hebben, maar de conclusie voor nu: Geef mij de zomer maar. Ik zal binnenkort wel eens wat foto's maken en plaatsen van hier.

Waar ik wel heel stevig van baal is dat ik dus geen Olympische Spelen kan zien

. Want als je in het buitenland bent kan je niet online live naar beelden kijken op nos.nl. Wat baalde ik toen ik van tevoren de site in mijn favorieten had geplaatst en gisteravond er voor klaar ging zitten en dat het bericht in beeld kwam dat ik in het buitenland zit en dus niet mag kijken. Dus dat werd luisteren naar de radio met een helemaal gekwordende Erben Wennemars als commentator. Ik kon wel meeleven en moest toch even juichen! Vanmorgen de beelden wel terug gezien op internet, want dat kan weer wel. Topprestatie van die gouden rebel! Vanavond hetzelfde ritueel en de komende tijd dus ook. AJAX ook weer gewonnen dus ik ben tevree!

Nou ik heb eigenlijk niet zoveel meer te melden. Ik ga over een uur de kou weer in, bergje op voor een bezoekuur. Eens kijken of er gasten terugkomen op mijn af en toe stuntelend gedrag van gister. Maar dit zal de enige keer zijn dat ik deze mogelijkheid zal geven, want volgende week ben ik klaar voor de honderden gasten die ik verwacht en zal stuntelen niet meer voorkomen. Intussen luister ik nog even Langs de Lijn naar psv, nog 5 minuten te gaan en uiteraard staan ze weer met 0-1 voor. Zal wel weer zo blijven voor de zoveelste keer: Weer geen schaal in Mokum.....

Tabee