Ja het is nu echt in zicht. Het einde van 4 maanden keihard werken, maar ook van een hele mooie tijd. 24 september zet ik weer voet op Nederlandse bodem. Voor nu voelt het alsof ik op vakantie ga naar mijn eigen land. Na 4 maanden hier in Bulgarije vertoefd te hebben voelt het toch wel als een thuis.

Ik zeg dat ik voet zet op Nederlandse bodem, maar ik zet eerst voet op Belgische bodem. De vlucht gaat niet rechtstreeks naar Schiphol. We (mijn laatste gasten en ik) landen op het vliegveld van Brussel en worden vanuit daar met pendelbussen naar Schiphol gereden. Niet echt joehoe, maar het is niet anders. We vertrekken om 14:00 Bulgaarse tijd, dat wil zeggen om 12:00 op het vliegveld zijn, dat wil zeggen dat ik rond 11:00 al in de bus zit om mijn gasten op te halen. Zo rond 16:00 komen we aan in Brussel en ik verwacht pas rond 20:30 op schiphol te staan. Oftewel, 22:30 een keer thuis. Meer dan 12 uur reizen (uur tijdsverschil meegenomen). En ik maar denken dat mijn heenreis lang duurde.

Maar ik zit nog niet op de terugreis. Eerst nog de laatste daagjes hier doorbrengen. Ik heb welgeteld 27 gasten rondlopen in Sunny Beach. Gekkenhuis! Vorige week zag ik al de bomen door het bos niet meer met twee keer zoveel gasten. Gein uiteraard, dit is een makkie en ik heb dan ook ineens vrije tijd. Een nadeel is het weer. Soms mooi weer, maar dat wordt altijd uitgekiend op de dagen dat ik nou juist wel wat moet werken. Jullie hoeven dus niet bang te zijn dat jullie lichtgeven als ik naast jullie sta

Nog leuke dingen meegemaakt. Natuurlijk, maar teveel om op te noemen. Wat wel heel leuk was dat tijdens de laatste Dutchnight van Beachmasters we een gratis optreden kregen. De week ervoor op het vliegveld kwam namelijk Hester aan. Kevin en ik stonden de gasten op te wachten en ze was op vakantie met Beachmasters. Toen ze doorliep zeiden Kevmaster en ik tegen elkaar hey die is van Idols. Nou goed, ze bleek van X-factor.....

Vorige week stond ik m 'n uppie de gasten op te wachten en toen zag ik een bekend gezicht. De vaste verkoper van de Steenwijkse Mitra stond ineens voor me. Als ik wil kan ik met gemak aan goedkope of gratis alcoholische versnaperingen komen, maar mijn dorst naar een ouderwetse Sonnema nam ineens flink toe!

Inmiddels heb ik geen Nederlandse collega's meer hier. Kevin en Lotte zijn alweer een tijdje terug en Karlijn is ook alweer ruim een week geleden vertrokken. Was gezellig dat je er nog een weekje was Karel! Een week lang op de slaapbank geslapen. Het was te doen, maar het bedje ligt toch wel fijner moet ik achteraf bekennen. Op kantoor vertrekt ook de een na de ander. Het magische trio (Kamen, Mitko en Nicolay) is alleen nog over, met mij dus. Alle andere reisleiders van andere buitenlandse organisaties zijn ook weg en ook de chauffeurs hebben we uitgezwaaid. Dinsdag gaan we nog even met z'n 4 eten en we hebben de nacht van 17 op 18 september uitgebreid geproost op de verjaardag van m'n meissie. Ze stonden erop dat ik zou bellen zodat ze konden zingen. Zo gelukkig als een kind waren ze.

Als gezegd heb ik door alle ontwikkelingen nu eindelijk wat vrije tijd. Lekker kappertje bezocht, mijn haar ziet er weer uitstekend ministeck-achtig uit. Lekker wat geshopt. Het kost ook echt geen drol hier

Verder heb ik dan eindelijk voor het eerst aan scubadiving gedaan. Wat een prachtige ervaring. De onderwaterwereld is hier prachtig en ik heb gedoken tot 6 meter. De eerste 10 minuutjes zwom mijn instructeur nog zij aan zij en had mijn arm stevig vast, maar daarna liet hij me al fijn los. Normaliter duiken ze bij de eerste keer tot 3 á 4 meter, maar de instructeur zei achteraf al dat het zo goed ging dat hij me kon loslaten en dieper kon duiken. Goed voor mijn ego! Het ging ook inderdaad lekker. Eenmaal aangekomen moest ik natuurlijk direct even mijn paps bellen om het te delen. U had gelijk ouwe, het is een topervaring! Er was echter een nadeel, duiken tot 6 meter levert aardig wat oorprobleempjes op. Rechts hoor ik al minder, maar uitgerekend mijn linkeroor zat zo dicht als een Italiaanse verdediging. Ik hoorde dus echt niks. Oké, kan gebeuren en het gehoor kwam wel terug, maar eenmaal aangekomen in mijn appartementje was het even wat minder. Ik zit op 6 hoog en het complex staat tamelijk op een van de hoogste punten van Sunny Beach. Kortom, dichter dan dicht konden mijn oren niet zitten. Gelukkig belde mijn gasten mij niet op dat moment......

Istanbul wordt ‘m helaas niet meer voor mij. Karlijn is nog wel gegaan, maar ik had op dat moment nog te veel gasten hier rondlopen om zomaar even 2 dagen weg te zijn. Niks aan te doen. De dag dat Karlijn aankwam, zo rond half 1 's nachts was tevens voorlopig de laatste dag dat men naar Istanbul kon vanwege de vreselijke overstroming. En nu lukt het mij qua tijd niet meer. De stad Shumen zal ik ook niet meer bezoeken, maar dit stond dan ook onder aan mijn lijstje, dus hier kan ik mee leven.

Maar kom niet zo negatief Jeff, want je hebt wel je fiets binnen! Voor € 75,- heb ik een black beauty mountainbike, nu maar hopen dat ie heelhuids thuiskomt!

En ik heb mijn zo gewilde excursie naar Veliko Tarnovo gedaan (gister). 8 uur vertrek 's ochtends en pas om 1 uur 's nachts thuis en ik zat in een bus vol Russen, maar het was het waard. Het was een zogeheten kloostertocht met als hoogtepunt het bezoek aan Veliko Tarnovo en Tsarevets. Na 4 uur rijden kwamen we eerst aan in Arbanasi, een klein dorpje waar een vrouwenklooster staat (niet heel spectaculair), daarna naar het Dryanovo klooster. Deze was wel mooi, maar vooral de omgeving was prachtig en het was gelegen in een heel typisch oud Bulgaars dorpje. Van daaruit konden we lopen naar de grot Batcho Kiro. Hier leefden de monniken vroeger in en aangezien ik gek ben op klauteren was mijn dag al gemaakt. Maar om nou te zeggen dat de grot speciaal was, nee ook niet. De grotten van Huy zijn imposanter. Maar ik mocht niet klagen tot nu toe, want het mooiste mocht nog komen. Veliko Tarnovo is de oude hoofdstad van het Twee Bulgaarse rijk (zo rond 1100-1200). Boven de stad ligt Tsaravets op een berg. Dit is een gigagrote ruïnestad, waarvan ook veel in tact is gebleven. Voor de mensen die het kennen, ik vind het een kruizing tussen het Franse eiland Mont St. Michel en het Belgische kasteel van Bouillon. Immens dus! Ik zal de foto's later plaatsen! Ik had maar anderhalf uur om het te bekijken (nadeel van excursies), dus jullie kunnen je voorstellen, ik was drijfnat van het zweet, want ik wilde alles zien. Er waren wat hoogtepunten aangegeven op borden, maar Jeffrey zal Jeffrey niet zijn als hij meer wilde. Uiteraard was ik de enige in de bus die alles had gezien en onderweg kwam ik tal van luie Russische medetoeristen tegen, volledig buiten adem rustend op bankjes. Goddank heb ik conditie gekregen hier! Het was er enorm druk, maar na wat geklauter (was ik weer) was ik de vesting aan de achterkant gepasseerd waar niemand liep, ik weet geeneens of het mocht, maar het was wel kicken.

Daarna de stad Veliko Tarnovo in geweest wat gescheiden wordt van Tsaravets door een rivier. Dit is veruit de mooiste stad die ik heb gezien in Bulgarije. Een beetje vergelijkbaar met Gent. En William, jij dacht dat jij goedkoop een huisje had gekocht in Deutschland. Als ik een gekke bui heb koop ik een villa in deze stad voor 7.500 euri. Niet normaal! Ik hou van Bulgarije! Na wat rondlopen en een diner met ow zo gezellige Russen (not!) hebben we vanuit Veliko Tarnovo een licht- en geluidshow in Tsaravets bewonderd. Daar moet je bij geweest zijn om het mooi te vinden.

En nu zit ik een kwartier voor mijn laatste bezoekuren dit nog snel te tikken. Vandaag als gezegd nog (3) bezoekuren, daarna wat administratie en dan verder helemaal niks meer (mits de gasten er ook zo over denken). Vanavond nog even borrelen met concullega's Joyce en Yvonne van TUI-reizen. Eergister afscheid genomen van Lucinda de concullega van OAD. Morgenavond happie eten met de Bulgaarse topcollega's, maar verder is mijn agenda helemaal leeg. De zon schijnt, maar het is rond de 19 graden, dus echt zwembadweer is het ook niet. Koffers pakken en veel films kijken dus! En dan op naar huis.

Voor mijn trouwe lezers en met name de reageerders: bedankt! Ik heb me prima vermaakt, maar om jullie reacties en vooral de persoonlijke e-mails/smsen te ontvangen maakte het alleen maar beter te doen voor me! Jullie zien me snel. Tot in Holland.

Jullie reisleider Jeffrey