Een eens en nooit weer gevalletje…helaas,

Zo ik dacht laat ik nog maar eens wat plaatsen. Hoogstwaarschijnlijk voor de laatste keer.

Nog 2 weken te gaan en dan zet ik op 1^e paasdag weer voet op Nederlandse bodem. Reden van plaatsing: een kleine toelichting op mijn enkele skiavontuur. Want het blijft bij die enkele keer. Materiaal (ski's, schoenen en helm) was geregeld, gratis en voor niks, skipas was geregeld, gratis en voor niks. Alleen nog even een skibril aangeschaft. Iemand belang bij? Eenmaal gedragen dus in uitstekende staat.

Enfin, ik was er klaar voor, want ook de ski-juf was geregeld. Anne, een Hollandse die werkt bij een van de accommodaties waar ik gasten heb, was bereid het avontuur aan te gaan. Ze was top, helder en rustig. Nou wij de berg op met de skilift (cabinelift). Prachtig uitzicht uiteraard. Nog even leuk erbij vermelden, het was die dag (gister) 25 graden in het dal, jammer dus voor jullie: ik heb het lekker warmer gehad dan jullie in Holland. Bovenop de berg was het een graadje of 7, maar met een stralend blauwe hemel.

Toen begon het oefenen, eerst zijwaarts met ski's tegen een heuvel op, toen remmen oefenen. Helaas merkte ik al dat ik dat op de een of andere manier niet onder de "knie" kon krijgen. Ik kreeg de punten van de ski's niet naar elkaar. Toch maar naar beneden glijden dan. Mafkees dat ik was zette ik nog even extra vaart door de stokken stevig in de sneeuw te prikken en hoppa. Vlekkeloos en toch wel redelijk snel naar beneden en aan het eind remde ik met beide ski's parallel. Helemaal niet op de manier zoals Anne mij geleerd had. Puur op intuïtie deed ik dat. Zijn al die jaren IJshockey op de Jaap-Eden-Baan nog ergens goed voor geweest! Anne enthousiast, ik enthousiast. Kortom dit zou een mooie middag moeten worden. Lekker terrasje gepakt en toen met zo'n sleeplift de heuvel helemaal op. Iedereen gaat onderuit kreeg ik te horen bij de eerste keer op zo'n sleeplift. Nou Jeffrey niet, dus wat kon er nog misgaan?

Eenmaal bovenop de heuvel gingen we de bochten oefenen. Zij voorop en ik in haar spoor. De eerste bocht namen we naar links, kortom het gewicht op je rechterbeen. Ging super, Anne moest zelfs vaart maken. Maar toen! Bochtje naar rechts en toen ondervond ik toch even hoe op 32 jarige leeftijd mijn knie naar de klote is. Ik kreeg dat been niet om en ging dus mooi rechtdoor. Naar links kon ik niet, want waar daar was de sleeplift. Dus dan maar onderuit, anders was ik met een iets te hoge vaart rechtstreeks naar beneden gegaan. Nou even balen, toch nog even bochtje naar links geprobeerd en ging nog beter dan de eerste keer. Dus dan nog maar een keer bochtje rechts. Om een lang verhaal kort te maken ging ik maar weer vrijwillig vallen, anders had ik een vader met zoon keihard onderuit gemieterd. Aangezien Fransen mij toch niet verstaan en ik geen gasten op de berg zag, vlogen de scheldwoorden flink uit mijn mond. Anne merkte al op dat ik mijn linkerski niet stabiel kon houden en dat die eigenlijk alle kanten opzwabberde. Eigenwijs dat ik ben dacht ik nog 1 keer. Had ik niet moeten doen, die val die volgde was ongepland en bij opstaan leek het wel of mijn linkerbeen aan Parkinson leed. Best verrot als je merkt dat je skiën best redelijk eigen had kunnen maken, maar dat een paar kruisbanden roet in het eten gooien. Basketball maakt meer kapot dan je lief is....lichamelijk dan! Na de flinke valpartij en het zien van het trillende linkerbeen zei Anne de verlossende woorden: "Ik denk dat je moet stoppen Jeff". Ja Anne, ik denk het ook.

Zij nog even de piste op en ik het aanschouwen. Respect hoe zij de piste afkwam, ik had duidelijk een goeie lerares. Met een flinke kater en pijnlijke knie maar weer met de lift naar beneden. De ski's zal ik terugbrengen. Ik kan zeggen dat ik het gedaan heb, maar dit was een eens en nooit meer....helaas.

Als gezegd, nog maar 2 weken. Het voelt niet als een einde, maar als een begin. Hoewel de winterse omgeving nog steeds niet mijn voorkeur heeft ben ik weer een ervaring rijker. Maar ik kan niet onder stoelen of banken schuiven dat ik ontzettend veel zin heb in de zomer. Ik ga in ieder geval terug naar mijn zo geliefde Bulgarije. Ook wordt het een herzien met Kos, zal ik Kreta bezoeken en zet ik eindelijk voet op Turkse bodem (Alanya en Marmaris). Dit wordt in ieder geval mijn regio (Area). Wellicht krijg ik ook het Hongaarse Siofok toegewezen, maar de definitieve planning hoor ik als ik terugben. Ik zal deze site niet verder gaan bijhouden in de zomer (is het idee). Ik ben te veel onderweg en als ik op bestemming ben is het gigadruk. Dus zoals het er nu uitziet: Bedankt voor het lezen en vooral bedankt voor jullie reacties.

Ciao

De afgelopen daagjes en de komende tijd

Jeetje alweer een nieuw verhaal? Yep, want volgens mij kan ik al met jullie delen wat ik de komende tijd ga meemaken hier.

De eerste daagjes ben ik helemaal wegwijs in het dorp gemaakt door collega Aletta. Veel info wat niet altijd eenvoudig was om in 1 keer op te slaan in die grijze knobbel van me, maar inmiddels weet ik wel het broodnodige (hoop ik). De route hier is wel heel simpel. Het is niet gigagroot hier, maar toch loop ik mij een versuffing . Valloire ligt echt in een dal. Ik heb slechts 7 verschillende accommodaties waar mijn gasten kunnen boeken. Dat is wel even wat anders dan de 49 verschillende locaties die ik de afgelopen zomer had.

1 nadeel, in Bulgarije had ik een auto en een fiets. Hier de bus en de benenwagen. En van die 7 acco 's liggen er slechts 2 in het dal. 3 tegen de berg op aan de zuidzijde van het dorp, 1 ligt op 1,5km buiten het dorp in diezelfde richting bergopwaarts (alleen te bereiken met de bus) en de accommodatie waar mijn meeste gasten zitten ligt aan de noordzijde tegen de berg op. Bergje af gaat uiteraard wel, maar bergje op.....pfffffff . Ik was in Bulgarije 14 kilo kwijtgeraakt en ik gok dat de helft er weer aan zit inmiddels, nou....als ik terug ben in Hollandia zit ik weer op het gewicht dat ik had in september, daar twijfel ik niet aan. En het is ook wel goed om mijn gekelderde conditie weer op te poetsen. Kortom ik stoom mijzelf helemaal klaar voor de komende zomer !

Gister had ik mijn eerste eigen aankomst. Ik moet bekennen, het is weer even inkomen. Het contact met de gasten is prima, maar omdat de info nog niet helemaal in mijn koppie zit is het even zoeken hier en daar en dat wekt wel eens irritaties op bij de gast na een lange autorit. Wat een files in het zuiden van Frankrijk! Een aantal gasten van mij kwamen pas om 22:00 uur aan, dat is zo'n 8 uur later dan zou moeten. Een seizoen beginnen is makkelijker dan er in te vallen, dat is duidelijk, maar niet onoverkomelijk. Maar inmiddels heeft iedereen gewoon de skipassen en andere benodigdheden en kan ik mijn wonden likken en even bijkomen. Je kan pas leren opstaan als je gevallen bent toch?

Aletta vertrok op het moment dat ik nieuwe gasten binnenkreeg en zij nam vanzelfsprekend de vertrekkers onder haar hoede, dus dat liep heel raar: doei bedankt. En nu ben ik dus alleen. Het volgende weekend komt er een grote groep gasten verspreid over 2 dagen en de week erna mag ik 3 dagen aan de bak om gasten te verwelkomen en uit te zwaaien. En tja de andere klusjes gaan ook gewoon door.

Nog een groot contrast met Bulgarije....Ik moet zelf huishouden en koken. SHIT . Ik ben dus even te veel verwend in Sunny Beach. Zonder gein, ik wist dat ik het daar top voor elkaar had. Zoals ik al vertelde in mijn vorige verhaal is mijn eigen stekkie wel prima verder. Ik heb een leuk huisje tot mijn beschikking wat groot zat is (groter dan afgelopen zomer) en het allerfijnst: ik werk vanuit huis. Ik hoef dus niet elke keer naar een kantoor te gaan om spul op te halen of de mail te checken. Alleen draaien ze hier geregeld de verwarming laag (lees uit) waardoor het rillen is. Soms overdag (zoals nu), maar ook 's nachts en dan is het even niet zo leuk meer om in je bedje te liggen. Want zei ik nog dat Nederland kouder was? Nou echt niet dus. Overdag is het hier meestal -10 tot -15 en 's nachts komt de -25 wel erg in de buurt. En de mensen die mij goed kennen weten dat ik aan een ding een gloeiende hekel heb: KOU. In maart schijnt het beter te worden. Hoeveel dagen is dat nog?

En heb ik al geskied? Neen. Ik sta er nu nog niet om te springen, maar ik ga het zeker wel proberen, maar dan wel pas na de voorjaarsvakantie, dan loopt het bezoekersaantal wat terug en heb ik mijn draai wel gevonden qua planning en heb ik er dus de ruimte voor. Ook zal ik eindelijk weer eens de schaatsen gaan onderbinden. Er is hier een picobello- ogende ijshockeybaan en ze verhuren ijshockeyschaatsen: BETER! Wat leuk is, mijn Bulgarijemaatje Kevin komt mogelijk langs. Hij werkt ook weer als reisleider en is binnenkort in de buurt (hij zit op een andere berg). Zou heel top zijn als hij hierheen komt.

Verder spreken de Fransen hier keurig Frans......oftewel, communiceren met die lui heeft nauwelijks nut. Een enkeling spreek Engels (en een hele enkeling heel erg goed Engels), maar dat zijn er vreselijk weinig. En wat ook minder leuk is: Het is hier allemaal gigantisch duur.

Maar zoals vandaag en gister wanneer de zon schijnt is het hier wel heel mooi allemaal in de Alpen en is het wel kicken om het een keer meegemaakt te hebben, maar de conclusie voor nu: Geef mij de zomer maar. Ik zal binnenkort wel eens wat foto's maken en plaatsen van hier.

Waar ik wel heel stevig van baal is dat ik dus geen Olympische Spelen kan zien . Want als je in het buitenland bent kan je niet online live naar beelden kijken op nos.nl. Wat baalde ik toen ik van tevoren de site in mijn favorieten had geplaatst en gisteravond er voor klaar ging zitten en dat het bericht in beeld kwam dat ik in het buitenland zit en dus niet mag kijken. Dus dat werd luisteren naar de radio met een helemaal gekwordende Erben Wennemars als commentator. Ik kon wel meeleven en moest toch even juichen! Vanmorgen de beelden wel terug gezien op internet, want dat kan weer wel. Topprestatie van die gouden rebel! Vanavond hetzelfde ritueel en de komende tijd dus ook. AJAX ook weer gewonnen dus ik ben tevree!

Nou ik heb eigenlijk niet zoveel meer te melden. Ik ga over een uur de kou weer in, bergje op voor een bezoekuur. Eens kijken of er gasten terugkomen op mijn af en toe stuntelend gedrag van gister. Maar dit zal de enige keer zijn dat ik deze mogelijkheid zal geven, want volgende week ben ik klaar voor de honderden gasten die ik verwacht en zal stuntelen niet meer voorkomen. Intussen luister ik nog even Langs de Lijn naar psv, nog 5 minuten te gaan en uiteraard staan ze weer met 0-1 voor. Zal wel weer zo blijven voor de zoveelste keer: Weer geen schaal in Mokum.....

Tabee

Aankomst in Valloire

Ik weet dat ik heb gezegd dat ik niet zoveel zou plaatsen op mijn site en toch plaats ik nu al direct wat. Ik dacht ach ze zullen in Nederland misschien wel willen weten dat ik aangekomen ben. Nou dat wilde ik even melden. Doei.

Nee gein, ik zal even in korte trekken mijn wereldreis door Frankrijk met jullie delen. Het begon natuurlijk met de autorit van Steenwijk naar Rotterdam om 6 uur ‘s ochtends. Nog geen 3 uur hebben we erover gedaan. Wel wat file, maar het viel mee. Gelukkig stond ik niet in dezelfde file als mijn broer die ik nog even sprak 's ochtends. 15 kilometer had ie. Ben je nog in Den Helder aangekomen Stan?

Enfin mooi 2 uur voor vluchtvertrek aangekomen met mijn privé- taxibedrijf genaamd "pa en ma". Bedankt oudjes!!!!!

Ik moet het toch even kwijt. Rotterdam heeft natuurlijk niet veel goeds , maar wat betreft hun luchthaven niks dan lof!!!! Heeeeeeerlijk, totaal geen Schipholhectiek. Aanrader voor iedereen! En ik wil even zeggen dat ik trots op mijzelf ben, de koffer was 20,9 kilo! Goed geschat zonder weegschaal dacht ik zo! Volgens planning vertrokken om 10:50 in een met 23 man gevulde kist (jargontaal) en om 12:20 geland in Grenoble wat ook maar een miniluchthaven heeft. Ik heb nog nooit zo snel mijn koffer van de band kunnen halen. 12:30 stond ik dan ook al buiten. "En nu?" dacht ik toen. Ik moest namelijk met de trein van Grenoble naar St. Michel de Valloire. Alleen bleek het station op bijna een uur rijden van het vliegveld. Ene Maaike die bij mij in hetzelfde vliegtuig zat had hetzelfde probleem dus we besloten even samen op te trekken en een taxi te laten stoppen. €74,- vroeg hij voor de rit. Ja daag, mijn baas mag mijn reis dan wel betalen, maar dit ging mij te ver. Dus op naar de andere oplossing. Dat werd de bus, alleen kwam het busje niet zo. Na dik een uur wachten en met spanning kijkend op het horloge (want ja ik had een trein te halen) vertrokken we dan eindelijk. Bleken we te zijn afgezet bij het metrostation. Zucht. Ik vond het al vreemde plattegronden in de hal daar. Even verderop lag dan het echte station en kon ik probleemloos op de trein jumpen, uitgezwaaid door Maaike die nog een uur op haar trein moest wachten . De trein ging naar Chaumbry, daar had ik 5 minuten om over te stappen op de trein die me naar St. Michel Valloire bracht. Gelukkig stond die trein op het perron er tegenover klaar. Om 17:30 kwam ik aan in het daldorpje. Toen moest ik nog in Valloire op de berg zien te komen. Taxi geregeld en 3 kwartier later liep ik mijn appartement binnen. Let wel, mijn hele reis in Frankrijk geeneen Engelstalige Fransoos, dus mijn handen en voeten hebben overuren gemaakt, maar ik ben er! Overigens dat moet ook gezegd: ze waren desondanks allemaal vriendelijk! Maar goed ik heb dan ook een vriendelijk hoofd .

Het was heel vreemd binnenkomen in het appartement. Mijn collega die ik hier moet vervangen was aan het werk, dus het voelde een beetje als inbreken. De sleutel lag achter een losse deur naast de ingang. Het is een oud blokhutje (zo ziet het eruit). Heel simpel allemaal, maar wel van alle gemakken voorzien. Keuken, woonkamer met eethoek en bedbank, aparte slaapkamer, aparte badkamer, apart toilet en 2 gigantische inbouwkasten. In principe heb ik alles, behalve een tv.....En dat nu net wanneer de Olympische Spelen gaan beginnen.

Een half uur later was Aletta er. Heb ik even een pizza gescoord en toen aan de klep geraakt over uiteraard ons werk. Aletta is volgens mij een prima vrolijke en enthousiaste meid. Gelukkig maar want ze moet mij voor zaterdag wegwijs hebben gemaakt in dit spierwitte knus- ogende dorp, daarna vertrekt ze namelijk. Want inderdaad, dachten we dat Nederland veel sneeuw had de laatste tijd...... forget it, dit is een deken van een halve meter. Nederland is peanuts. Maar het is hier wel minder koud vooralsnog. Morgen gaan we op pad. Het zal mij benieuwen allemaal. De omgeving is uiteraard prachtig hier aan de voet van de Calibier. Hopelijk wordt verder ook alles prachtig.

Ik tik dit vanuit mijn slaapkamer in bed met de laptop op schoot en jullie kunnen je wel voorstellen dat zo langzaamaan mijn ogen gaan dichtvallen, dus weltrusten voor nu.

Wijziging

Sorry......was ik weer. Misschien denken jullie nu wel van ga nou eens man, maar toch, voor diegene die het precies willen weten: Ik vertrek dinsdag. De dag waarop ik bij voorbaat wegwilde!

Ik vlieg dinsdag naar Grenoble vanuit Rotterdam (dat is het enige minpunt ), pak daar de trein richting het dorpje Saint-Michel-de- Maurienne. Dan ben ik al dichtbij Valloire en pak dus van daaruit de taxi. Dinsdag vertrek en dinsdag aankomst dus ipv zaterdag vertrek per bus en zondag aankomst.

Nu maar hopen dat er niet weer een wijziging komt, anders moet ik jullie weer lastig vallen .

A bientôt!

exacte vertrekdag

Het is bekend. Komende zaterdag vertrek ik al richting Frankrijk. Ik had gehoopt op de dinsdag erna, maar het ging niet lukken.

Ik rij nu met de bus eerst naar Valmeinier en van daaruit naar Valloire. Eigenlijk valt Valmeinier ook onder mijn werkregio, maar omdat ik geen auto heb en het ligt toch wat ver van Valloire, zal ik de vraagjes en probleempjes van daaruit per telefoon oplossen, maar wel prima dat ik er even doorheen tuf. Zie ik wel meteen hoe het eruit ziet.

Zoals ik al aangaf in mijn laatste verhaal, ik weet niet of ik de site ga bijhouden. Ik zal niet veel spannends beleven aangezien ik alleen in het dorpje zal verblijven, maar mocht ik in een gekke bui zijn zal ik toch wat plaatsen. De mazzel is dat ik werk vanuit mijn eigen appartement waar ik met mijn laptop op het internet kan. Ideaal! Dus vast voldoende tijd om de privémailtjes gewoon te antwoorden. Mijn drukste dagen zijn vrijdag, zaterdag en zondag zoals ik begrepen heb, dus het kan zijn dat ik dan even niet reageer.

Ergens in de laatste week van maart en de eerste week van april kom ik gepromoveerd terug in het landje en waar de reis dan heen gaat? Wie zal het zeggen.

Voor nu: Salut

Terug op het oude nest

Dag trouwe volgers van afgelopen zomer! Het is pas februari en nee ik zit niet in Bulgarije. Althans nog niet.....

Mijn avontuur bij Bizztravel krijgt een vervolg! Ik maak nog even gebruik van deze site om te vertellen dat ik een nieuwe baan heb. Zelfs 2!

Velen van jullie weten het inmiddels al, maar ik dacht ach, laat ik iedereen maar mooi op de hoogte brengen.

Al tijdens mijn verblijf in Bulgarije (of zelfs al toen ik bij Bizztravel binnenliep voor de training) wist ik al wat mijn droombaan was. Ik heb dit proberen warm te houden door het dikwijls aan te geven bij mijn leiding en dan vooral Nicole, mijn areamanager van afgelopen seizoen. Ik heb haar toen al laten weten dat ik na mijn Bulgaars avontuurtje haar baan wilde. (brutaal he !)

Afgelopen dinsdag was dan eindelijk de dag dat ik ervoor op gesprek mocht en 2 dagen later kreeg ik al het verlossende telefoontje: Je bent aangenomen. Ook mede dankzij de aanbeveling van Nicole (die weer het reisleiderschap wilde oppakken)!

Per 1 april mag ik mij areamanager noemen. In het kort houdt dit in: Training van de reisleiders van Beachmasters en Ferio, tijdens het seizoen coachen en waar nodig corrigeren, beoordelen, excursieprogramma's samenstellen voor de teams en de verkoop stimuleren (Targets moeten gehaald worden). Ik zal hier dus heel veel voor gaan reizen.

Hoogstwaarschijnlijk krijg ik de regio Zuid - Oost Europa. Denk dus bijvoorbeeld aan Turkije, Griekenland, Kroatië en uiteraard......BULGARIJE! Maar dit is nog niet definitief, de exacte verdeling volgt nog. Ik vind alles best, zolang ik maar weer naar mijn Bulgaarse vrienden kan . Ze zijn al op de hoogte en ze eisen dat ik kom!

Nu is het gat naar 1 april best groot en daarom kwam de vraag of ik er oren naar had om zeer spoedig eerst nog even als reisleider naar het wintersportgebied Valloire in Frankrijk te gaan. Natuurlijk wil ik dat! Kortom ik ben aangenomen voor 2 banen . De banen zullen elkaar overlappen, dus ik ben eind maart terug.

Een nadeeltje voor nu is dat zeer spoedig dan ook echt zeer spoedig is. Ik moet daar iemand vervangen en haar laatste werkdag is 13 februari. Aangezien het een éénpersoonslocatie is, is een goede overdracht noodzakelijk, wat inhoudt dat ik er voor die dag moet zijn. Nu valt de 13e op een zaterdag en er vertrekken van Bizztravel alleen bussen op vrijdag, zaterdag en zondag die kant op. Dit zou betekenen dat ik volgende week al weg ga. Het is heel kort dag en mijn leidinggevenden proberen mij mee te laten rijden met een andere organisatie, zodat ik in ieder geval na dat weekend, dus rond 8/9 februari die kant op kan. Ik hoor dit maandag. Ik hoop er toch we stiekem op dat dit gaat lukken, want er moet nog flink wat gebeuren. Helaas is er geen tijd meer voor sociale afspraakjes . Ik moet mij flink voorbereiden en ook flink gaan inkopen, want zoals de meesten van jullie wel weten.......ik ben nog nooit op wintersport geweest......Zal ik dan eindelijk op de laten gaan staan? Ik als voormalig fervent schaatser, het zou toch wel eens moeten, maar ik hoop dat mijn knieën het gaan houden .

Ik weet niet of ik mijn avonturen ga bijhouden via deze site. Het zal allemaal even iets minder spannend worden dan mijn trip naar Bulgarije. Ik zal geen excursies gaan doen en ik heb natuurlijk geen collega's daar waarmee ik leuk op pad ga. Wanneer ik als Areamanager aan de slag ga zal ik er al geeneens tijd voor hebben om iest als deze site bij te houden. Maar jullie zijn bij deze wel op de hoogte. En bij deze roep ik wel mijn speciaal aangemaakte e-mailadres voor Bulgarije weer tot leven (wanneer men die niet meer heeft, zet dan even een reactie onder dit verhaal en dan e-mail ik deze naar jullie). Dus mail mij lekker veel (dit deed mij heel goed afgelopen zomer) en ik zal zoveel mogelijk proberen te reageren!

Op naar het volgende avontuur! Tot horens.....of nee......au revoir (ik heb nu spijt dat ik nooit in de leer ben gegaan bij Elisabeth om mijn Frans wat op te krikken)

Het Einde

Ja het is nu echt in zicht. Het einde van 4 maanden keihard werken, maar ook van een hele mooie tijd. 24 september zet ik weer voet op Nederlandse bodem. Voor nu voelt het alsof ik op vakantie ga naar mijn eigen land. Na 4 maanden hier in Bulgarije vertoefd te hebben voelt het toch wel als een thuis.

Ik zeg dat ik voet zet op Nederlandse bodem, maar ik zet eerst voet op Belgische bodem. De vlucht gaat niet rechtstreeks naar Schiphol. We (mijn laatste gasten en ik) landen op het vliegveld van Brussel en worden vanuit daar met pendelbussen naar Schiphol gereden. Niet echt joehoe, maar het is niet anders. We vertrekken om 14:00 Bulgaarse tijd, dat wil zeggen om 12:00 op het vliegveld zijn, dat wil zeggen dat ik rond 11:00 al in de bus zit om mijn gasten op te halen. Zo rond 16:00 komen we aan in Brussel en ik verwacht pas rond 20:30 op schiphol te staan. Oftewel, 22:30 een keer thuis. Meer dan 12 uur reizen (uur tijdsverschil meegenomen). En ik maar denken dat mijn heenreis lang duurde.

Maar ik zit nog niet op de terugreis. Eerst nog de laatste daagjes hier doorbrengen. Ik heb welgeteld 27 gasten rondlopen in Sunny Beach. Gekkenhuis! Vorige week zag ik al de bomen door het bos niet meer met twee keer zoveel gasten. Gein uiteraard, dit is een makkie en ik heb dan ook ineens vrije tijd. Een nadeel is het weer. Soms mooi weer, maar dat wordt altijd uitgekiend op de dagen dat ik nou juist wel wat moet werken. Jullie hoeven dus niet bang te zijn dat jullie lichtgeven als ik naast jullie sta . Het is net of dat ik 5 keer een zonnebankie heb gepakt.

Nog leuke dingen meegemaakt. Natuurlijk, maar teveel om op te noemen. Wat wel heel leuk was dat tijdens de laatste Dutchnight van Beachmasters we een gratis optreden kregen. De week ervoor op het vliegveld kwam namelijk Hester aan. Kevin en ik stonden de gasten op te wachten en ze was op vakantie met Beachmasters. Toen ze doorliep zeiden Kevmaster en ik tegen elkaar hey die is van Idols. Nou goed, ze bleek van X-factor..... . In ieder geval trad ze op. Wat kan die meid zingen!

Vorige week stond ik m 'n uppie de gasten op te wachten en toen zag ik een bekend gezicht. De vaste verkoper van de Steenwijkse Mitra stond ineens voor me. Als ik wil kan ik met gemak aan goedkope of gratis alcoholische versnaperingen komen, maar mijn dorst naar een ouderwetse Sonnema nam ineens flink toe!

Inmiddels heb ik geen Nederlandse collega's meer hier. Kevin en Lotte zijn alweer een tijdje terug en Karlijn is ook alweer ruim een week geleden vertrokken. Was gezellig dat je er nog een weekje was Karel! Een week lang op de slaapbank geslapen. Het was te doen, maar het bedje ligt toch wel fijner moet ik achteraf bekennen. Op kantoor vertrekt ook de een na de ander. Het magische trio (Kamen, Mitko en Nicolay) is alleen nog over, met mij dus. Alle andere reisleiders van andere buitenlandse organisaties zijn ook weg en ook de chauffeurs hebben we uitgezwaaid. Dinsdag gaan we nog even met z'n 4 eten en we hebben de nacht van 17 op 18 september uitgebreid geproost op de verjaardag van m'n meissie. Ze stonden erop dat ik zou bellen zodat ze konden zingen. Zo gelukkig  als een kind waren ze.

Als gezegd heb ik door alle ontwikkelingen nu eindelijk wat vrije tijd. Lekker kappertje bezocht, mijn haar ziet er weer uitstekend ministeck-achtig uit. Lekker wat geshopt. Het kost ook echt geen drol hier .

Verder heb ik dan eindelijk voor het eerst aan scubadiving gedaan. Wat een prachtige ervaring. De onderwaterwereld is hier prachtig en ik heb gedoken tot 6 meter. De eerste 10 minuutjes zwom mijn instructeur nog zij aan zij en had mijn arm stevig vast, maar daarna liet hij me al fijn los. Normaliter duiken ze bij de eerste keer tot 3 á 4 meter, maar de instructeur zei achteraf al dat het zo goed ging dat hij me kon loslaten en dieper kon duiken. Goed voor mijn ego! Het ging ook inderdaad lekker. Eenmaal aangekomen moest ik natuurlijk direct even mijn paps bellen om het te delen. U had gelijk ouwe, het is een topervaring! Er was echter een nadeel, duiken tot 6 meter levert aardig wat oorprobleempjes op. Rechts hoor ik al minder, maar uitgerekend mijn linkeroor zat zo dicht als een Italiaanse verdediging. Ik hoorde dus echt niks. Oké, kan gebeuren en het gehoor kwam wel terug, maar eenmaal aangekomen in mijn appartementje was het even wat minder. Ik zit op 6 hoog en het complex staat tamelijk op een van de hoogste punten van Sunny Beach. Kortom, dichter dan dicht konden mijn oren niet zitten. Gelukkig belde mijn gasten mij niet op dat moment......

Istanbul wordt ‘m helaas niet meer voor mij. Karlijn is nog wel gegaan, maar ik had op dat moment nog te veel gasten hier rondlopen om zomaar even 2 dagen weg te zijn. Niks aan te doen. De dag dat Karlijn aankwam, zo rond half 1 's nachts was tevens voorlopig de laatste dag dat men naar Istanbul kon vanwege de vreselijke overstroming. En nu lukt het mij qua tijd niet meer. De stad Shumen zal ik ook niet meer bezoeken, maar dit stond dan ook onder aan mijn lijstje, dus hier kan ik mee leven.

Maar kom niet zo negatief Jeff, want je hebt wel je fiets binnen! Voor € 75,- heb ik een black beauty mountainbike, nu maar hopen dat ie heelhuids thuiskomt!

En ik heb mijn zo gewilde excursie naar Veliko Tarnovo gedaan (gister). 8 uur vertrek 's ochtends en pas om 1 uur 's nachts thuis en ik zat in een bus vol Russen, maar het was het waard. Het was een zogeheten kloostertocht met als hoogtepunt het bezoek aan Veliko Tarnovo en Tsarevets. Na 4 uur rijden kwamen we eerst aan in Arbanasi, een klein dorpje waar een vrouwenklooster staat (niet heel spectaculair), daarna naar het Dryanovo klooster. Deze was wel mooi, maar vooral de omgeving was prachtig en het was gelegen in een heel typisch oud Bulgaars dorpje. Van daaruit konden we lopen naar de grot Batcho Kiro. Hier leefden de monniken vroeger in en aangezien ik gek ben op klauteren was mijn dag al gemaakt. Maar om nou te zeggen dat de grot speciaal was, nee ook niet. De grotten van Huy zijn imposanter. Maar ik mocht niet klagen tot nu toe, want het mooiste mocht nog komen. Veliko Tarnovo is de oude hoofdstad van het Twee Bulgaarse rijk (zo rond 1100-1200). Boven de stad ligt Tsaravets op een berg. Dit is een gigagrote ruïnestad, waarvan ook veel in tact is gebleven. Voor de mensen die het kennen, ik vind het een kruizing tussen het Franse eiland Mont St. Michel en het Belgische kasteel van Bouillon. Immens dus! Ik zal de foto's later plaatsen! Ik had maar anderhalf uur om het te bekijken (nadeel van excursies), dus jullie kunnen je voorstellen, ik was drijfnat van het zweet, want ik wilde alles zien. Er waren wat hoogtepunten aangegeven op borden, maar Jeffrey zal Jeffrey niet zijn als hij meer wilde. Uiteraard was ik de enige in de bus die alles had gezien en onderweg kwam ik tal van luie Russische medetoeristen tegen, volledig buiten adem rustend op bankjes. Goddank heb ik conditie gekregen hier! Het was er enorm druk, maar na wat geklauter (was ik weer) was ik de vesting aan de achterkant gepasseerd waar niemand liep, ik weet geeneens of het mocht, maar het was wel kicken.

Daarna de stad Veliko Tarnovo in geweest wat gescheiden wordt van Tsaravets door een rivier. Dit is veruit de mooiste stad die ik heb gezien in Bulgarije. Een beetje vergelijkbaar met Gent. En William, jij dacht dat jij goedkoop een huisje had gekocht in Deutschland. Als ik een gekke bui heb koop ik een villa in deze stad voor 7.500 euri. Niet normaal! Ik hou van Bulgarije! Na wat rondlopen en een diner met ow zo gezellige Russen (not!) hebben we vanuit Veliko Tarnovo een licht- en geluidshow in Tsaravets bewonderd. Daar moet je bij geweest zijn om het mooi te vinden.

En nu zit ik een kwartier voor mijn laatste bezoekuren dit nog snel te tikken. Vandaag als gezegd nog (3) bezoekuren, daarna wat administratie en dan verder helemaal niks meer (mits de gasten er ook zo over denken). Vanavond nog even borrelen met concullega's Joyce en Yvonne van TUI-reizen. Eergister afscheid genomen van Lucinda de concullega van OAD. Morgenavond happie eten met de Bulgaarse topcollega's, maar verder is mijn agenda helemaal leeg. De zon schijnt, maar het is rond de 19 graden, dus echt zwembadweer is het ook niet. Koffers pakken en veel films kijken dus! En dan op naar huis.

Voor mijn trouwe lezers en met name de reageerders: bedankt! Ik heb me prima vermaakt, maar om jullie reacties en vooral de persoonlijke e-mails/smsen te ontvangen maakte het alleen maar beter te doen voor me! Jullie zien me snel. Tot in Holland.

Jullie reisleider Jeffrey

Afscheid

Ja daar is ie weer eens, jullie reisleider Jeffrey! Hoe komt het toch dat ik zo weinig plaats op de site? Ik zal jullie een geheimpje verklappen, het is druk! Maar gaat het dan ook goed? Jazeker hoor, helemaal in mijn element nog steeds.

Ik moet nu even allemaal goed bedenken wat ik allemaal heb meegemaakt heb en zo op het net kan delen met jullie. Laat ik eerst maar even voortborduren op het vorige verslag. DJ Tiësto draaide dus hier en, zoals ik al aangaf, vind ik hem geen goede DJ. Hij maakt wel leuke nummers, maar dan zeg ik blijf lekker thuis achter je computer zitten en stuur je muziek op naar de echte DJ' s om jouw muziek te draaien. Sjees wat soft draait die gast zeg en zo makkelijk allemaal. Geen trucjes, of versnellingen, nee allemaal op 1 tempo. Die gast heeft het verder gewoon goed voor elkaar. De entourage was perfect, prachtig decor en de locatie was perfect zo op het strand. Dat was het mooiste, om te zien hoe duizenden aan het feesten waren op een verder pikkedonker strand. Maar verder "draait" die gast echt op een goede merchandise. Een beetje de Marco Borsato van de DJ' s. Kan ook niet zingen, maar heeft gewoon een goed merchandise- team en liedjesschrijver achter zich staan. Tja ergens heb ik wat fout gedaan. Nee toch niet! Ik ben reisleider!

De enige reisleider van Sunny Beach die het nog druk heeft. Ik spreek tal van (con)cullega' s die zeggen dat ze het zo rustig hebben. En dan heb ik het over de grote organisaties ook nog! Maar Jeffrey heeft deze week de drukste week sinds hij is aangekomen. Recordaantal gasten ineens en dat in de week dat de bouw afgelopen is. Heerlijk, serieus dan he, niet cynisch! Oké ik slaap wat weinig en hoe meer gasten hoe meer probleempjes er ontstaan, maar naar eigen zeggen heb ik het allemaal goed onder controle. De planning klopt en ik poot flink aan om wat vrije tijd over te houden. Helaas is me dat nog niet zo gegund. Neem vandaag. Ik had alles goed voorbereid om zo nog even met mijn Beachmasterscollega' s even op het strand te gaan liggen. Alles flink voorbereid en snel nog even een nieuwe Bermuda gekocht, want dat ding uit de Middeleeuwen van mij kon echt niet meer. Eenmaal thuis (appartementkamer) aangekomen nog even de Bermuda bewonderd en stond ik op het punt om de witte gedeeltes van mijn lijf met zonnebrand te bekladden (alles behalve toet, onderarmen en onderbenen dus)  en toen het noodlot! Een gast die van het ene hotel (terecht) werd overgeplaatst naar een ander hotel uit ontevredenheid over het huidige hotel. Oké dat was nog te doen, dan maar een half uur later op het strand (inmiddels was het al 15:00 uur). Nou nee, eenmaal afgehandeld, werd ik weer gebeld. Tas gestolen van het strand van mijn gasten. Kortom aangifte doen bij de politie. Eenmaal aangekomen bij het hotel van de betreffende gasten stond er nog een tweetal gasten. Hun telefoon was gejat door een taxichauffeur! Nou het kwam er op neer dat ik om 17:00 uur klaar was en mijn binnenkort ex-collega' s van het strand waren vertrokken. Ik vind het niet erg uiteraard om de gasten te helpen, integendeel zelfs, doe het heel graag, maar zo nu en dan is even een relaxmomentje goed voor de geest. Maar zo hebben jullie een idee hoe een rustige dag er voor mij uitziet. 8 uur beginnen en 's avonds rond half 8 weer klaar. Makkie als je het vergelijkt met de meeste dagen. Ontspanning moet ik nog even uitstellen tot mijn laatste 2 weekjes hier. De komende week sta ik er alleen voor, dus zit ontspanning er nauwelijks in.

Alleen? Ja alleen. Komende dinsdag vertrekken Kevin en Lotte naar Nederland. Alleen Karlijn is hier dan nog voor een week, maar blijft een week langer om vakantie te vieren. Dus ik ga nog even knallen. De afgelopen weken staan volledig in het teken van afscheid nemen. Had niet verwacht dat ik het er moeilijk mee zou hebben, maar het valt me toch tegen. Ik was samen met Kevin de eerste die zowat iedereen mocht verwelkomen, maar ben ook diegene die iedereen aan het uitzwaaien is.

Eerst vooral wat mensen die ik heb leren kennen buiten het werk om. Iris van Iceberg, Jordy van Heineken House en Yentl van Iceberg. Dat Yentl wegging vond ik verrot . Mijn maatje van het eerste uur. Je wordt gemist Yent, ik kom jou en Iris opzoeken in Utregl! Dat voelde ook als een afscheid voor de hele zomer overigens, de begingroep begon uit elkaar te vallen. Toen collega' s Hanneke, Jordi en Siebert. Vorige week Marjolein (maatje uit Steenwijk, dus haar zie ik sowieso nog) en Nicky van Heineken House, ook beide van het eerste uur. Afgelopen woensdagochtend heb ik steun en toeverlaat Lonneke naar het vliegveld gebracht. Lon bedankt voor alles! Voor mij ben je een topper! Bob en Joost, de barmannen van Iceberg zijn inmiddels ook naar huis. Gisteravond is Heineken House gesloten en morgenavond sluit Iceberg Discotheek ook. Valt onder dezelfde eigenaar, dus dat wordt een aardig afscheidsfeestje. Thomas en Latoya (ook van het eerste uur), de managers, pleitos en verder nog wat Bulgaren en Engelsen uitzwaaien. En als klap op de vuurpijl dus dinsdag afscheid nemen van topcollega' s (maatjes) Lotte en letterlijk de makker van het eerste uur Kevin. Klojo je laat me in de steek! Maar 23 oktober gaan we nog even knallen in Bob' s Saloon tijdens een flinke Beachmasters- afterparty! Kevmaster gaat even een hotelkamer daar regelen, dus dat wordt lekker los gaan die avond! Karlijn blijft nog even een weekje chillen en komt even logeren bij mij. Als Karlijn dan weg weggaat op donderdag de 10^e moet ik me nog even 2 weken zien te vermaken in m'n uppie. Hoewel, gelukkig hebben we het Bulgaarse trio Mitko, Kamen en Nicolay nog! Ik heb besloten dat ik naast een extra kledingkoffer en een vette Mountainbike voor 85 euro nog 3 extra koffers meeneem naar Nederland. Ik neem ze gewoon mee. Toplui zijn het! Zo loyaal als wat en echte vrienden geworden in de maanden dat ik hier zit. Afscheid nemen is nooit leuk, maar van de Nederlanders afscheid nemen is toch anders, we hebben zo' n klein land, maar die vele kilometers naar Bulgarije is toch iets te! Maar goed eerst morgenavond (als ik dit plaats is het vanavond!) nog wat feesten en dan na die dag valt het viertal wat hier als eerste was van Bizztravel definitief uit elkaar. No more Beachmasters, maar nog wel Ferio!

Ach tegenover dit staat natuurlijk wel weer mijn terugkomst! Eindelijk zien hoe de nieuwe haarcoupe van mijn meissie in het echt is en zien met eigen ogen hoe ze woont. We gaan in het eerste weekend dat ik terug ben lekker je 30^e verjaardag dunnetjes overvieren schat van me! De agenda zal wel druk worden, maar we zien elkaar vast allemaal beste lezers, maar weekend 1 ben ik semidood volgens mij, de tank is aardig leeg na 3,5 maand geen weekend! Tja en dan werk zoeken.....dulleme daar heb ik zin in, maar ja wat moet dat moet. Eens zien wat deze job mij oplevert op mijn CV. Ik heb wel weer zin in een nieuwe uitdaging eigenlijk. Weet er iemand nog een leuke job voor me? Verhuizen mag! Graag zelfs! We zullen zien. Eerst nog deze laatste weken vol gemotiveerd afmaken, maar dat zal geen probleem zijn, want zoals ik al aangaf, ik ben flink in mijn element.

Uiteraard heb ik nog tal van leuke dingen meegemaakt, maar zal niet alles gaan vermelden, ik moet nog wel wat te vertellen hebben als ik thuis ben. Ik heb twee hele leuke herhalingen gehad. Ik zou zoals in het vorige verslag stond met Lonneke naar de oude Bulgaarse hoofdstad Veliko Tarnovo gaan. Helaas kwamen we er door de drukte allebei niet aan toe om de hele dag (van 8 uur tot half 2 's nachts) weg te gaan. Dat zou de zondag voor haar vertrek, omdat de zondag sowieso de enige dag is dat we de minste agendapunten hebben. Een nadeel, op de zondag worden toevallig de minste excursies gehouden. Behalve de Jeep Safari. Lonneke had op een avondje Nessebar (10 kilometer verderop) na nog niks gezien van dit prachtige land en aangezien ik de Jeep Safari aan het begin seizoen met Kevin en Lotte zo top vond besloten we deze te gaan doen. En met succes, ik heb me minstens net zo goed vermaakt als de eerste keer. Uiteraard zaten wij weer in de Jeep die het vaakst de lul was. Volgens mij doen ze dat elke keer als er reisleiders meegaan. We waren doorweekt! Ik wist wat er ging gebeuren. Een jeep staat in een poel water en de rest giert er met grote snelheid voorbij. Oké niet zo erg, ik was voorbereid, maar desalniettemin zeiknat. Geeft niks, want ik wist dat dit het enige natte moment van de dag zou zijn. Dat zat ik ook te verkondigen aan een aantal Ferio - gasten die meewaren. Domme actie Chef ! Want toen we richting een grote rivier reden (net zoals de eerste keer) reden we in plaats van rechtsaf voor de monding langs, recht de rivier in. Uiteraard de enige Jeep die dit deed. Daar stonden we dan. Op zich nog redelijk droog gebleven, totdat onze chauffeur met een Portugees die voorin naast hem zat even een watergevecht ging houden. Dorie weer zeiknat! De Jeep moest uit de rivier gesleept worden omdat de motot doorweekt was. Was dat het? Nee hoor. In de eerste tocht bezochten we nog een kerkje waaronder een helende bron zou zitten, toen kreeg je wat "helend water" uit een bekertje over je heen. Oprecht heerlijk verfrissend! Maar de kerk bleek in de steigers te staan. In plaats daarvan reden we naar een aangelegde bak water, bedoeld ter afkoeling van automotoren. Ik heb daar het grootste watergevecht uit mijn jonge leven meegemaakt. Lon en ik bleven veilig in de jeep met onze camera' s in de hand net doen of we aan het filmen waren. Komen er 2 debiele chauffeurs met een emmer water op ons afsnellen. Wij in stereo "CAMERA.....!!!!!", nou ze gooiden het niet over ons bovenlijf daardoor, maar wel derest van het onderlijf. Weer zeiknat. MAAR het was een topdag ondanks de odeur die we op een gegeven moment droegen. De omgeving is echt geweldig.

Ook hebben we een heerlijke herhalingsavond gehad op een Bulgaarse avond. Een tijd terug zijn Lotte en ik samen met onze Bulgaarse collega' s daar gaan voorproeven. De locatie en dus de excursie was nieuw toen. De Bulgaren wilden nog eenmaal met het Nederlandse team wat leuks gaan doen voor we weer vertrokken. Dus hadden Lonneke en ik geregeld dat we naar deze Bulgaarse avond konden. Prachtige avond gehad en alvast een hele mooie afsluiting van het seizoen. Veel gelachen en gedanst en heerlijk gegeten. Kamen had nog een leuke verrassing voor mij in petto. Bij een typische Bulgaarse dans/ ritueel werden er twee gasten uit het publiek uitgenodigd, nou ja.....gedwongen om mee te doen. Raadt u maar......Jeffrey was de lul. Stond ik daar in mijn kledingdracht een dansje te doen voor een paar honderd lui. Niet echt mijn ding zoals jullie wel zullen raden. Kamen had dit geregeld de smiecht. Maar ik moet zeggen ik heb me suf gelachen en wees gerust, het staat allemaal op de fotocamera vastgelegd. Daarna nog even naar strandbar Coyote' s Ugly geweest. Mooi feestje en echt kunnen zien hoe machtig het Astral Holidays (zoals de organisatie van mijn Bulgaarse collega' s heet) daadwerkelijk is in Bulgarije. Astral, Beachmasters en Ferio werden op beide locaties meerdere keren omgeroepen en bedankt en volgens mij heeft niemand wat moeten betalen!

Heb ik nog plannen? Yep, maar helaas zijn dat nog steeds dezelfden als die in het vorige verslag stonden. Ik wil heel graag Veliko Tarnovo bezoeken, maar of dat gaat lukken.....Ik ga hoe dan ook voor het eerst in mijn leven duiken, samen met Karlijn. Dat kost me maximaal 3 uur op een dag dus dat moet zeker te doen zijn de komende week. En het plan om samen met Karlijntje (een kop groter dan mij, maar dat heb je al gauw....ha ik ben jullie weer voor) naar Istanbul te gaan staat nog. De enige mogelijkheid is komende vrijdag 4 september. Of dat lukt valt te betwijfelen helaas. Ik krijg het denk ik nog wat te druk om er zomaar 2 dagen tussenuit te gaan. Dus dat wordt dan of in m' n uppie die kant op in de laatste 2 weken, of helemaal niet. Als ik niet ga zou ik wel balen, deze kans krijg je niet vaak en al helemaal niet voor de vriendenprijs die ik moet betalen. Verder hoop ik de laatste 2 weken zo nu en dan bij het zwembad te liggen hier in mijn eigen appartementencomplex. Twee prachtige zwembaden, maar ik heb er nog geen een keer bij gelegen. De enige momenten dat ik het zwembad zie is als ik er voorbij loop richting de parkeerplaats waar mijn Ferrari Punto  geparkeerd staat.

Nou inmiddels is het kwart voor 2 in de nacht en morgen word ik weer om 9 uur in hotel Bellevue verwacht bij mijn eerste bezoekuur van de dag. Ik ga zo dus maar eens nokken.

Mijn moppie smste me vanavond dat AJAX gewonnen heeft van Heracles . Dat is zo'n beetje het enige wat ik nog probeer te volgen van de buitenwereld, verder zullen mijn oren wel gaan klapperen van wat er allemaal is gebeurd. Ook met jullie! Tante Anita en Marcel alvast een hele fijne trouwdag! Helaas moet ik dit missen. Oma nog gefeliciteerd met uw verjaardag (niet dat u mijn site kan lezen maar toch...). G nogmaals gefeliciteerd met je job homes! Ik ben echt heel blij voor je. Bull doe je ze de groeten bij Achmea, goeie vakantie gehad? Moppie veel plezier alvast bij Coldplay samen met alle anderen, ik verwacht van jullie een uitgebreid verslag van wat ik heb gemist! En oudjes regelen jullie een grote auto op mijn terugkomstdag, want het is geen grap wat betreft die fiets! De koffers waarin ik mijn collega' s zou stoppen is natuurlijk gein! Kamen past nooit in 1 koffer! Derest allemaal tot horens en ziens en bedankt voor jullie reacties.

Do Skoro,

Jeff

Volgende pagina »